صفرنت
صفرنت
خبرخوان »

خبر با برچسب اندیشه



نقد ماهیت فلسفی غرب دغدغه فردید بود

نقد ماهیت فلسفی غرب دغدغه فردید بود


به (ایبنا)، 25 1397 است با و چهارمین و معاصر. و او شده و شاگردانش نیز بارها در گفت وگوها و یادداشت های خود نکات را یادآور شده اند. مخالفان و شخصیت نیز را در نقد او اند. که خود به جز چند در اش و حجم ای از یک هیچ و هیچ ای را به و به شد، اما در و در این چند دهه دارد. نتوان فعلا به حرف های و تازه ای رسید، اما چیزی که در این مغفول مانده نظرات و تحلیل نسل از های است. به مناسبت وچهارمین به سراغ یکی از اهالی متعلق به نسل جدید، محمد رجبی رفتیم که دکترای دارد. این گفت وگو را در ادامه کنید. که بار و شد، بود از نقد هایدگر. از نظر شما که چه از در شد و این تا چه به نظر بود و چه این در کنش های شما را با روی دو و غرب کنم. یک نوع بر و از است و حال غرب است که می نوع و و بر این از شد که های که دین در و چون آل و که به قول این عقب گرد در شده حال غرب و و از جنس بود. در به دو مهم خوریم: یکی آل که و با غرب بود و به به آل کرد و آن را نواخت. بود که آل غرب را از او آن را دریابد. غرب از ماهیت غرب بود که بر بنیاد فراموشی هستی و غلبه تکنیک بر داشت. اما دوم مهم غرب آسیا در غرب داریوش است که سعی با به شرق و غرب و برخلاف آل از پرهیز کند. به از گشوده به (شرق) در سلطه تکنولوژیک بر (غرب) می کند. به است نه آل و لذا می توان را فیلسوفی دانست که به جامعه از تمام زوایا نگاه می اندازد و موشکافانه آن را در راستای یافتن مسیری نو بررسی می کند، نه از روی و بد فهمی خویش، انتقاد دهد. بسیاری از منتقدان از تاثیرگذاری در برخی جریان های در پس از انقلاب می کنند. عده ای نیز از نقدهای او بر به کنشی می که جنجال هایی را شد. نظر شما در این باره چیست؟ و در همانگونه که بعدها داوری اردکانی اعتراف کرد، بود، نه نقد مبانی این دو فیلسوف. سروش و دیگران، به را فاشیست می خواندند از لحاط تئوریک بتوانند نشان دهند که بین فاشیسم و نظریات چه مستقیمی دارد؟ آنها حتا به غرب را نفهمیده بودند که بخواهند نقد کنند. این دعوا، جنگی بود نه جدالی فلسفی. دوری بودن و مقوله پس فردای را که شکل گیری امت واحده است، چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا به آرمانشهر مدنظر شیعه در پایان است؟ در به است. از (اعتقاد شرقیان) در تاریخی غربی می کند. به می خورد. همین است که سبب می شود شیخ شهاب الدین سهروردی و زرتشت و افلاطون در یک همسخنی باشند، با به مکان ها و های تعلق دارند. در واقع، عمودی است و نه آنگونه که در غرب هست. در عمودی، پیشرفت معنایی ندارد، اگر منبع مشترک باشد (حکمت خالده) آنگاه حقایق واحد حاصل می شود. در حالی در و پیشرفتی متفکران در های اختلاف و جدایی دارد. به نظر شما چرا هیچ کتابی ننوشت؟ تنها به خاطر فراگیری خودش از آلمان و دلبستگی بیش از حد به که داد در بستر گفتاری بماند و وارد نوشتار نشود. یا بتوان کرد به دلیل حساسیت بالای در کاربرد کلمات تحریر های داد از آن گذر و و نشر خود از طریق (یعنی ارائه سخنرانی و گفت وگو) بپردازد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 1 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 16

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : سیاسی
انتخاب‌های یگانه احمد فردید

انتخاب‌های یگانه احمد فردید


خبرگزاری (ایبنا)ــ اسحاقیان: در دورانی می زیست که چپ از و از و می گرفت. نیز به تحت این دو بود. در این پس از کشف برگسون (فیلسوف مشهور فرانسوی) و اهمیت درونی او به مارتین رسید. دازاین و را نزد کشف کرد و می که هر و در می خود را بازیابد. او در از سوی های گرفت. بر علت بود. به های او از در از که خود از اش و و به اش بود. در این به به عمد نکرد. ای که از آن به در یاد می شود. از آن نیز می بود. با این همه با کشف و طرح و به های که از و از این تذکر را داد که راه رفت از این بازگشت به و کشف جدید در این سنت است. اما به گفته خود در هم سخنی با را اسماُ کرد و در وجود به موجود فرو کاسته شد که نقطه مقابل بود که از ابتدا بر نقد آن در مغرب زمین از سقراط و افلاطون به این سو، بر آن داشت. در با تئولوژیک از مجدد به گرداب موجودشناسی سقوط کرد. امتیاز اما در کشف و اروپا در همچنان پابرجاست. هایی دیگر نیز با تمسک به های پست مدرن که از برخی محورهای الهام گرفته اند و بدون اشراف بر کلیت او از آن دستاویزی مخالفت با های علمی یا آزادیخواهی کرده و عنوان هایدگری بر خود گذاشته اند. آنچه که از و باید بیاموزیم این است که راه رفت از متصلب این است که به بازگردیم و با بازخوانی و بازیابی آن را نجات تاریخی خود برگزینیم. تاکنون های فقهی، صوفیانه، کلامی، عرفی در شناسی ما نتایج خود را به منصه رسانده اند آیا از دل این سنت قابل کشف است؟ آیا در دل این ناامیدی از در اینجا امکانپذیر می بر و اصیل شاید امیدی را ایجاد کند. آیا نشانه ای از از این نزد اندیشمندان یافت می این نکته جای تامل بسیار دارد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 1 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 18

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : سیاسی
انسان بودن یعنی برخورداری از موهبت فلسفه

انسان بودن یعنی برخورداری از موهبت فلسفه


به خبرگزاری ایران(ایبنا)، های و شبه نگرش و به آن ها در متن کل است. از این رو در آن ها بر شاخه های و حتی های را نیز مد نظر می دهد. های و انتزاعی در لابه لای های فیلسوفان های است که با آن ها و در می کنیم. فهم این ها و و آن ها است. در این به آن ها در کل سنت و است و می جهت با های اندیشمندان شش مذکور باشد. اما به راستی های کدامند؟ می پذیریم که بودن برخورداری از موهبت فلسفه. پس با این حساب به طور ناخودآگاه پرسیده ایم که چیست؟ چنانچه می دانیم کانت با تغییر جایگاه از هستی به انسان، دروازه های عصر جدید را گشود و به قول تئودور آدورنو باید مدرنیته را پذیرفت. پس در می بایست با ها را و به و پرداخت. هدف با خود تا بر درک و و آن ها، که آن ها و اند نه فنی خاص. های نه با ها نه شبه است. هر را پیش اند و و های اند و بود. در و آن ها در نظر خود را ولی با طرح و و دست را در یا نظر که گذارد. از های شصت و که و به اند به شش می کند. از این است. شش های صدق ، و و های ، و در ای ولی در و غیر ای به وی است. تمامی این هاواژگان مهم و سازنده ساختار گفتاری و محاورات روزمره اند. از این شش سه ، و صدق های فردی-اجتماعی اند. اند بدین معنا که حتی اگر تک و و بی هیچ با فرد این هر سه باز هم در تنهایی او حیات داشت. ما چه با ارتباط داشته باشم یا نداشته باشیم در کار و بدی یا زشتی و یا صدق و کذب، درستی و نادرستی خارج یا همنوعانمان خواهیم بود. سه دوم ، و و صرفا اند. تک و یا اسارت او هیچ شانیت وجودی و هیچ درونمایه ای نخواهد داشت، مگر آنکه من یا من های باشند که بی عدالتی، نابرابری و فقدان را بر او تحمیل کنند یا و را به او هدیه دهند. این سه اید ه عملیاتی ما در ساحت اند نه فردی. ما با به آن ها و در یا تقابل با می کنیم. و کنش مدنی ما با به این سده درون مایه اش را می ستاند و قوام می یابد. اگر با سه بر آدمیان، و امور غیرانسانی را نیز و داوری می دهیم. این در بخش به ها، قضاوت آن ها، عملکرد بر ها و و ها می پردازد. جملات به پیچیده پیش نرفته اند اما ها همگانی و در دسترس اعلام شده اند. با این همه گذاری بین عام و عامه گرفته است. یکی از ابزارهای در است. طور که در گذشته فرهنگ ویتگنشتاین را یکی از نیازهای دانست. های در این از به سمت اخلاق حرکت می کنند، بنابراین قدر که تفسیری به نظر می رسند تجویزی نیز هستند. دوگانی، بین صفت و صفت برتر به گوشزد شده است و این نیاز تشریح ها است که در سراسر حس می شود. چنانکه در ابتدای فصل دوم آمده است: اسم به صفتی می گردد تا نامی را توصیف کند به منطق ضمیمه شد و طور اسم افلاطون به صفت شد او به عشق و الحاق می شود. ممکن است همچنان این سوال پیش بیاید که چگونه این چند شده اند؟ به استثنای مابقی واژه ها (صدق ، آزادی، برابری، عدالت) در اعلامیه استقلال آمریکا اند. اگر بپذیریم که این ها اصلاحاتی و محوری محسوب می شوند پس های هستند. از سمت اگر اهداف نظر یک جمهوری این و هستند، پس ملزم هستیم را در بین شصت و مطروحه ایدها فرض کنیم. جرومی (2001-1902) فیلسوف، معلم و نویسنده پرطرفدار آمریکایی، در دانشگاه های کلمبیا، شیکاگو، و فعالیت داشت. وی بنیانگذار و (در سال 1952) بود و در ابتدا به عضو و سپس در سال 1974 به جانشین را بر ماینارد هاتچینر شد. در سال 1990 به همراه ماکس وایزمن مرکز مطالعه های را در شیکاگو تاسی کرد. های نوشته مورتیمر. جی. ادلر با در 300 صفحه، 1100 نسخه با قیمت 29 هزار تومان به همت نشر گام نو منتشر شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 1 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 5

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : سیاسی
آثاری که امین جامعه‌شناسی ایران نوشت

آثاری که امین جامعه‌شناسی ایران نوشت


خبرگزاری ایران(ایبنا)- خداداد خادم: سید 24 در سن 63 را وداع گفت. او را در به می که طی یک دهه بود را به و این علم را در کند. این که او خود ترسیم بود سبب شد تا راد در دهه آخر عمر خود شکوفاتر شود و با بیشتری در تثبیت باشد. 25 به به از شده داریم. راد حاصل تاملات و وی است. در بخش نخست وی سعی در و فهم و معرفتrlm; بشر در عصر دارد. به نظر می rlm;رسد بخش دوم که بر در است در به مخالفتrlm; های است که با طرحrlm; های توسعهrlm; در دارد. این مخالفتrlm; ها این که فهم تجربهrlm; های در جامعهrlm; نیست. آن نیز بیrlm; فایده است. به نظر، گروه دوم مخالفتی قابل تاملrlm; تر است از آن جهت که آن فراخوان بازسازیِ به گوش میrlm; رسد. این واقعیت را پذیرفت که فهم تجربهrlm; های در جهان rlm;شده یا در حال صنعتیrlm; شدن نیاز است باشیم. انسانیrlm; ای که بتواند پیش از هر چیز نقش کلیدیِ خودش را فهم عمیق تجربهrlm; های کند. راد در این نیز فهم آنکه این چقدر rlm;هایی است است. شده در این یک از و طرحrlm; های توسعهrlm; ای آن در را به و rlm;مندان به حوزهrlm; و علم و میrlm; دهد. این در 1396 چاپ شده است. علم و ها، و مدل اثر از راد است که و و در 1396 شده است. است و شبکهrlm;ای علم و در کند. طور که در نیز می تاسیس و (شورای عتف) گامی ارزشمند در rlm;ای است. عتف در ماده 99 قانون سوم اقتصادی، و جمهوری با هدف اصلی انسجامrlm; بخشیدن به امور اجرایی و سیاستگذاریِ کلان و و با آرمان rlm;ای فرابخشی در این آمد. پیشrlm;رو را میrlm; کند عدیده rlm;ای است که بر سر راه استقرارِ دارد. از آنجا که داعیه هرگونه شبکهrlm; ایshy; شدن در علم و مبتنی بر rlm;ای و البته شده افراد و درگیر در اجتماعیِ و مصرف علم شبکهrlm; ایِ علم و نیز به معنای کارِ بدون یا تعاملِ و این نهادها تحت نظر عتف است. از نظر اکنون، این و عوامل در گردشِ rlm;ایِ کنشrlm; ها می rlm;کنند. به نظر مهمshy;ترین رفع توسعهrlm; در عرصه علم و در است. در این نقد تجربیاتِ داخلی در و علم و فناوری، از طریق موشکافانهrlm; در حوزهrlm; های است که در نوع خود کم rlm;نظیر به میrlm; آید. علم و و از راد است که در 1396 چاپ و نشر شده است. از نمونهrlm; در و علم در است که با هدف و در علم و در به است. قانعیrlm; راد در این با علم و و rlm;های در علم و است. مدل تدوینrlm; شده در که در است. این نوع علم و در سیاستگذاریrlm; های در علم و در میrlm; گذارد. های در به از راد است که در سال 1393 به طبع شده است. این سید است که راد با و در 1397 به چاپ دوم رسید. این اثر که از ده فصل و دو پیش شده است در و های است که به های هستند. راه های های را با به در می کند. یا از راد است که در 1396 شد. این در است. راد در این به و یا به می پردازد. در این ابه انواع می کند. در ادامه از و نیز درک و کاربرد علم و جهانی، است ابتدا به ظرفیت های درونی و داشت و را گسترش داد. وی در این است چرخش در دنیای امروز تا حدی امری پذیرفته شده است. اما را متمایز می است که با ناخشنودی و نارضایتی از روندها همراه است. و از این امر است که را مهیا کرد. وی است تنها نیازهای و برآورده کردن که مانع شود و مهمتر است. در قسمتی از به نقد به های در برخورد با پرداخته که در نوع خود کم است. پدرسالاری؛ یا مدنی؟ راد است که به همت نقد در سال 1396 شد. در این برعکس روال همیشگی و تخصص راد که علم است وی به می پردازد. در این نقدهایی به وی هم شده که در انتشار این با وی داشتم که در بود، مهمترین یک هست و هیچ نمی تواند نسبت به بی و به آن نیندیشد. دولت، و ... هم مهم اما جایگاه والایی دارد. حتی اگر قدسی به نداشته و به یک نوآوری به آن کنیم، این نهاد، ساختاری که ساماندهی انسانها شده و بین انسان ها را سامان می دهد. ویژه خودم را در توضیح داده ام. اصولا من همیشه از وارد همه مباحث می شوم و هیچ مبحثی که به آن بی باشم. به و موضوعات با می پردازم. معرفت، شکل و تغییر الگوهای را می دهد. در این می خوانیم: فرهنگی، و در سده ـ و به طور خاص از انقلاب مشروطه تاکنون ــ های متعارضی را است. در این میان، یکی از های اساسی نهادین در ما دگرگونی در است. در ایران، به یک دل نگرانی تبدیل شده است و در این معمولاً های یک سویه ای بیان می شود. با بدبینی تمام از و از ای تر و تر سخن می گویند. این اثر، دگردیسی را در دو سمت وسوی و شدن می کند. در کنونی در یک ابهام آمیز و در میانه و شدن به دو دارد. از یکسو با های گسسته و فروپاشیده و از سوی با های روبه رو است. در بین این دو نیز لزوماً نباید به پیروزی انحصاری یکی از آن ها بود و این دو متعارض حتی می توانند به طور هم باشند. وی شدن را نمی با به شیوه های درمان کرد. های موسوم به های نیز معیارهای دینی، تا بالفعل و عملی در خانواده. به نظر می رسد که شدن با تمامی مثبت و منفی اش اجتناب ناپذیر و غیرقابل است و به دلیل که نمی شدن را متوقف کرد، توقف شدن نیز ندارد. پدرسالاری محصول آگاهانه آدمیان نبوده و در ضمنِ کردارهای و بر اساس یک سری فرآیندهای و عمدتاً ناخودآگاهانه است. بدین ترتیب به پیشین چون این نه همچون یک به مثابه یک با ریشه های اش به ما تحمیل شده است؛ بنابراین اگر میزان طلاق در های جدیدالتأسیس است راه حل آن کاهش نقش زنان در ها مهارت های نسل های جوان های منصفانه تر با است. و در از راد درباره علم و اموزش است که و در سال 1385 شده است. در در های مختلف، های در است. اجتماعات با هنجاری و تامین کنترل در تکوین و اصلاح فرایندهای آموزشی و نقش برجسته ای دارند. فقدان تربیت موثر دانشجویان و ناچیز و نیز از نارسایی ها و کاستی های را می به طور مستقیم ناشی از ضعف و در بین و های دانست. این ضمن طرح نظریات در و بین کارگزاران در بهبود و ارتقای فعالیت های براساس انجام شده در از های در تهران به توصیف در این می پردازد. های این می دهد که و های با و و بین در سطوح و انجمنی پایین است. بیشترین تمرکز راد در سال های مطالعاتی اش روی علم است. در این های مانند ، در سوم و ناهمزمانی دانش: علم و های - در که هر سه در سال 1382 شدند. رشد و علم در و در سال 1384 شد. راد تبارشناسی عقلانیت (قرائتی پست از علی شریعتی) است که با ویراستاری بیژن عبدالکریمی و نقد در سال 1384 و نشر شد. این نوشتار از دوگانه اندیشی سنت - فراتر می رود و معیاری را های می دهد . این موج سوم بشری یعنی است که با سنت گرایی و تمایز دارد. این یک سوم گنجاندن های زیرا به یک فکری یکسان و همگون ها دارند. تحلیل راد است که پژوهشگاه هنر، و در سال 1388 به طبع شده است. و اثر اوست که در سال 1389 نشر راه دان به چاپ رسیده است. راد با کنشگران در است که با فرهاد خسروخاور در سال 1390 نشر علم شده است. از های که راد کرد می از هابرماس و روشنفکران با علی پایا نام برد که طرح نو شد. آخرین که این شده است اخلاقیات شعوبی و روحیه با فرعی روایتی از رشد و علم تجربی در قرون سوم تا پنجم است که از سوی و شده است. این اثر تز نامه راد است که پیش از این با رشد و علم در (دوره اسلامی) شده است. این اثر الگوها و آن را با و تفهمی درک کند. شعوبیه و رشد تا حدی از جنس ای است که وبر انتخابی می نامد. در آن دوران و در کنش شعوبیه، دو ملت و دین به پیشرفت و یاری رساند. ایرانیان، به یک قوم، به وجوه خاص خود را با بازآفرینی و برساخت دعاوی عام اسلام در هم آمیختند و پویا، زاینده، و گشوده به روی دستاوردهای مردمان اقوام شکل دادند.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 1 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 19

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : سیاسی
بسامد زمان تابعی از قبض و بسط فضا/ مفهوم زمان در قرآن

بسامد زمان تابعی از قبض و بسط فضا/ مفهوم زمان در قرآن


گروه ــ در نزد که یک روز آن، گاه با سال حسینعلی رمضانی در یادداشتی به تحلیل آیه «فى یَوْم کانَ مِقْدارُهُ خَمْسِیْنَ اَلْفَ سَنَه» می‌پردازد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 2 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 1

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
​رورتی معتقد است فیلسوفان دچار توهم‌اند

​رورتی معتقد است فیلسوفان دچار توهم‌اند


خبرگزاری ایران(ایبنا)- خادم: است که از خاص نقدهایی به های و به و خود دارد. او است که دچار این که بشر مفیدند. یکی از های که در آن سعی می کند را به گفت وگو در بین عموم کند. این توسط علی عضو هیات و به شده به مناسبت با وی و این گفت ایم که در ادامه آمده است: اثر را شما از انگلیسی به اید، و جایگاهش در بفرمایید. رورتی، است که می او را برجسته و جدیدترین دانست. های در است و را می ها و ها که این از نظر با هم دارند. به فرض مثال دیویی با ویلیام جیمز و این دو با یا جرج هربرت مید که معروفی های جدی ای دارند. در اصل مقداری با کلاسیک است و آن این است سعی انتقادهایی را که از ناحیه یا ای ها یا اگزیستانسیالیست ها به شده را به ای با تجدیدنظر و دهد. با توجه به این ها می را یک بدانیم. را سنت دید و کرد و خود سنت را سنت های دید که در غرب در قرن و قرن دید. در اصل یک گفت با همه های ای که به در سده در غرب است. چه را پیش می در اصل به می که خود بود و حول این جدی را با از است. در اصل می گفت که این یک جور گفت وگوهای مستمر و منظمی است که در طول با ها و های است. در این سعی می کند که پیشین خود را که در و طبیعت یا های پرورانده بود با های در جهت به دست بدهد. آن هم به طور کل چه نسبتی با عام و از چه می از کنیم؟ بعد این دو را از بررسی می کند. ادعای و که هیچ گاه از آن دست برنداشت و سعی کرد که آن را با های جدید تقویت این است که به که متخصص که به آن باشد. او از این می که در طول به کار است. در او می آن که به درد بشر و آن که شود که آدم ها در صلح و خوب است و می شود به آن کرد. در می که به و های در طول کمک به و اگر هم ذیل کمک است که علم و است. می که اگر فرض که یکی از کره و با شود است که ما به او یک را تا یک افلاطون. است که های از بشر را به او نمی و اگر هم وجه و از را از های می درحالی که با خواندن رمان، شعر و به عمیق تر می با شود. علی در نقدش به های تحلیلی، ای، پوزیتیویست، و... از این است. یکی از نقدهای جدی او از این است. به طور کل به و کارآمدی و چرایی آن نقد می کند. به از های شأن ای را مادر علوم دانسته اند. به طور عام منشأ هر تغییر و تحولی را در جسته اند. از کاذبی شکل که مهم که مهم تری و در عمل خود را اند. این است که این فیلسوفانه را که در طول رواج بشکند و از بین ببرد و سعی کند شأن و و علم کند. او است که یک حرفه نخواهد افرادی که شغل خود را ورزیدن می دهند، خود این دامن زدن به آن را تشدید می کند. ما نداریم که یک آئین یا کالت کنند. دربسته ای که حرف می زنند، از و تعارف می و در حرف بین در است. که این امر نمی اطمینان که از برج عاج پائین و هم ردیف های و معرفتی علم و بگیرد. برتر و شأن و اعتبار منظومه ها و سامانه های و اخلاقی و هنری را وابسته به می داند. می به در عصر همه شاخه های معرفت، هنر، اخلاق، راه را از جدا و را بی از آن اند. است که قبلاً هم این بود، اما کسی متوجه آن نبود. اما این به در دوران در دانشمندان، هنرمندان پیداشده که هنرورزی و... به تأیید ندارند. را اندیشمند زدایی از و می داند. در ذیل این نوع تز را بر را می گوید. که شعر و ادبیات، علم و بر دارند. منظورش از دموکراسی، در یک عام جز نیست. ما تحولات، کارکردها، های را به ای پیش ببریم که هم از دستاوردهای هنر و فنّاوری استفاده در عین مراقب این نوع تبعیضی را نکند و موجب ها و شود که آدم ها به هم و گفت وگو کنند. او است که آدم های اگر از پیش ها گفت وگو و را به یک یا هر چیز وصل آن است که می که هم بسط کند و ها یواش از بین و و کند. این است که را از بند چه که تا تحت عقل خود مثل یا تحت و... رها کند و که در این ها و می را با این و با گفت وگو و و را دهند. است که وجه از این است که به اند هر چند که که همه باشند. او است که یک است یا خیر این است که آن در ما یا نه، حال ما را خوب می ما را تر می ما را تر می ما از که یا دست برداریم. یا یک هیچ ما نمی آن که به ما کمک می کند این است که ما که است این است که گفت وگو کنیم. پس از این گفت وگو بله به این که ما به که از دست بردارند. که بسازیم هیچ ربطی با ندارد. این حتی می طور که می که کار این است که به بپردازد. او می که هیچ ما چه ای می که کل را دور بیاندازیم و به جای آن به گفت وگو بپردازیم. سازوکار نهادینه شدن گفت وگو که در آن تبعیض، تحمیل برقرار نباشد. این آن را که ما بر سرشان بجنگیم. که به نظر برسد که باشند، آن را که گفت وگو را فرو نهیم و بر سر آن با بجنگیم. این اخیرتان که هیچ را ندهیم، من را به نقدی گرداند که بر عقل یا خود دارد. عقل را هم می کند و در که هم به آن ها نقد به ای در می است آن است که راه ابطال را باز بگذارد، می که هیچ نمی شود به تعبیری درونی خود است. می خواهم بدانم که آیا در این مقوله با آن ها است یا خیر؟ اختلاف با عقل چه در و چه در عقل انتقادی، این است که می عقل گرایان یک یا کلی را به نام عقل فرض می گیرند، که این عقل از و و همه اتفاقاتی که در افتاده می کند. در اصل به به ترنسندنتالیزم است. می که فاهمه ما یک پیش از و از و را بر آن ها می کند. می این نوع به یک یا ذات فراررونده هیچ با خرافی قبایل آمازون به روح تأثیرگذار در شان ندارد. یا هیچ با دین داران به موجودیتی به نام خدا نداردکه بر . است همه این ها، اسطوره، خدا، مفاهیمی ذات و... همه از جنس باورهایی که هیچ است. به یک معنا به صفتی به نام عقلانیت است که می عقلانی باشد. به یک نوعی از ترنسندنتالی را در عقل و حتی پوپری می دهد و به آن می کند. مبنای اش هم این است که این ها یا ذواتی که فرض می سود یا است. از نظر هم به وظیفه گرای می کند و در به میل، بنتام و... است به آن ها هم دارد. آنجایی که است که چه بافته اند به فیلسوفی در باز و دشمنانش که می افلاطون، مارکس و هگل و ... دروغین می شود؟ به یک سوسیال دموکرات از وجوه لیبرالیسم هم در او به چشم می خورد. از این جهت می بگوییم به است. یا هابرماس، اختلافشان و در شناسی و علم است. در مسائل و ندارند. هر دو به و سازوکارهای دموکراتیک دارند. به و بشر که در پارادایم می گنجد هستند. ها می که پست با این امر نیستم، به به های عام و بشر و و... دارد. اما به به در علم و جدی ای با دارد. در در از هگل در دفاع می کند و از هگل وام می گیرد. با از هگل با هگل و از او وام می گیرد. جهت طرف هگل را می همانی است که خود هگل هم می که با از عقل، عقل را از و جدا می کند و خود هگل را وارد اش در به می نظر به تحولات و ای که در بطن و نه در را سعی می کند تئوریزه و آن را به و وصل کند. است در با هگل نباشد، به هگل این است که هگل و در هم تنیدگی با های را به یک به نام روح یا روح فرا تاریخیوصل می کرد که خود باشد. می هگل در اصل از انضمامی تاریخ، خود را تبدیل به فرا می کند. اتفاقاً آدم حس می کند که آنچه می در از هگل عقل را می کند می که هیچ و عقل حتی به هم می پردازد. اما هگل یک روح فرا را می کند که در به خرد سرمدی می رسد که حس می کند خود هگل در اینجاست که در هگل گم می شود و شما عملاً نمی بینید که به درد تان همه اش زائیده ذهن است. تفسیر از هگل این وجوهی از هگل را کشد که است در می گوید: های من در این است درآمیختن این تز هگل که احاطه به زمانه اش با گزارشی غیربازنمایانگرایانه از می تلفیقی بین ویتگنشتان و هگل کند. این را از هگل نقل می کند زمان کند در حالی ازنظر و هگل، فراتاریخ عقل را به از مرزهای و می برد. به تعبیر شما که به درستی گفتید که بعدها در مورد روح مطلق، سخن می هم به این دامی می افتد. آن که در هگل می یک نوع پراگماتیکی است که با دوم این اتفاق می و می در گفت وگو را دهد که ها با به گفت وگو می پردازند و است به صلح برسند. این را می به مندی هگل اضافه کند. است که با این کار می هگل را از اندیشی مصون بداریمکه در نظر می گیرد. یکی از فصول در در نظر و در را می بیند؟ می که و سعی می کند که هم کار را این است که گفت وگو را توضیح و کند. که آدم ها می گفت وگو کنند. به طور مشخص در از گفت که؛ یک دیسیپلین یک ادبی اگر و دین را دو رکن یا دو آدم ها را بکار می برند و همه آدم ها و هنر را دوست و با شکل های با آن درگیر پس جز مهمی از است و از طرف دین را هم اگر جز از بالاخره که دین و دین از آن هاست، دین از فرهنگشان است. اگر ما این دو را در نظر که بخش از را دربرمی گیرد، در بهترین یک این دو است. از دین و از است. انتظاری که از می است که آدم ها در از دین شان انتظار دارند، آرامش به آن ها و... است که بعضی اوقات کار دین را می کند که ازاین جهت اگر این کار را خوب است. اما این به این معنی که کار ای جدا از دین می دهد. از طرف و شعر و... است. تمثیل غار در را می خوانید استعاره یک فیلم را می کنید. می آدم ها که از شعر و است حسشان را و با آدم های آن را در می گذارند، گاهی این کار را می کند. علم که اصلاً جداست و که علم ورزیده اند؟ اما در یک بین دین و است. بی خود فکر می که مهم اند. و پیشوایان مهم تر از اند آن ها حداقل آرامشی را به پیروانشان می دادند. از دوم تاثیر می پذیرد؟ زیاد از دوم وام می گیرد. طور که می دانید اول و دوم اما کارش است. که در بخش اول فکریش از می دهد، یک بازنماگرایانه از است. می ها یا هاست. ها در می بازنماست که به نظریه تصویری است. فرض این است که یک این را در می دهد. اما دوم است و است است از نحوه کاربرد از واژه ها و زبان، یک یا ها ای از ها با قواعد گوناگون هستند. می گفت ما با به ای که را می سازیم. به این نوع از گرایش و کاربرد، هر به کار می رود. یا آن را به کار می برند؟ حال اگر به کار صلح و و ... وجه مثبت آن است. کار هم این است که در این روی این تمرکز کند. می یک گفت را مطرح فصلی در با و گفت منظور از این آیا می تقابل این دو را و به به این است که این ها بی خود را مشغول امر اند. با موشکافی که مسائلی امر یا می دراصل ما را به سمت یک نوع می برد، که به کار گفت وگو نمی آیند. گفت وگو در به معنای گفت عام در آدم نه گفت دو فیلسوف. گفت وگو است و می که این نوع ها هیچ به کار فراگیری گفت وگو نمی آیند. هم وغمش این است که این را به نقد کند که یک انتزاعی و غیرکاربردی است. های با و خود علم و چه در می باشد؟ است و همه درگیری او با و علم علم است. می که علم علم این که تطابقی با گزاره های این که بر واقعیات این که نقادانه و... او می که هیچ از این ها علم نیستند. علم و آن است. اگر به ما کمک کند که و خوشی بیشتری علم است. است آن که بشر به نام علم به آن دست یافته است بیشترین کمک را به و به روزی ما می کند. پیشاپیش است که در عمل به ما نمی بحثی نمی که چه است یا نیست. در عمل علم موجود خود علم است چون به ما کمک می کند. معیارش آیا خود در دام آن نمی که می که کلی کرد و را از این نقد می کرد نمی افتد؟ این بحث پیچیده ای است و هم که به شده به جاست. می که شما را می خواهید بدهید. این است که شما چرا به می گردید؟ یک امر نظری یک امر عملی است و ما آن را در حس می کنیم. می که خود این وسوسه کردن یک امر غیرپراگماتیک و است. می با طرح این پرسش ای را طراحی می با قواعدی که مال کار من این است که کل این را بگذارم، می من داخل آن نمی شوم که بخواهم بگویم که چیست. می همه حرف من این است که عام نمی داشت. در آموزش، تفاوتی بین و می گذارد. می هدف یا پیشادانشگاهی است از حس مسئولیت جمعی. در که شود. اما در این کار در در آنجا علم شود. در تشویق که و ضد همه چیزهایی که تا شنیده اند. که در به سراغ مشترک بروند. است که در آن روح در افراد ساخته شود و سپس در تفرد خود را بروز دهند. این کار را بکند. در یاد بگیرند که بر ضد هر که یاد اند سخن بگویند. او است که به این صورت است که علم می شود. نکته به در های که یا درس می شود این است که رسمی در این زمینه ها گذاشته شود. این ها می شود که متوهم و شان از آن ها شود. در عوض ژانرهایی می جزء بگیرد. دروسی علاوه بر در در نیز اما بر وجه ساز این ها و به غیرتخصصی تأکید می شود. که از در می بگیریم، است. اولاً ما به بر یک سری های عام است. سند تحول وپرورش، این حرف غیر وار است. چون می رفتن کار خطایی است. است که این برنامه ها حتی پرداختن و خود در عمل زیرآبش زده می شود. خود می دهد که ناکارآمد و است. ما هم عیناً این را در می که این نوع ها است. زیان و آموزان را به سختی می اندازد. در هم در حال شدن است و ناکارآمدی آن را همه می بینیم. رد هر نوع باورانه است که می از و احیاناً و را بهبود ببخشیم.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 18

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : سیاسی
غرویان: با خواندن آثار الیاده می‌توان دلیل زندگی کردن را فهمید/نوری: با یک رساله اسطوره‌شناسی در قالب رمان طرف هستیم

غرویان: با خواندن آثار الیاده می‌توان دلیل زندگی کردن را فهمید/نوری: با یک رساله اسطوره‌شناسی در قالب رمان طرف هستیم


و دین رومانیایی با هدف به های وی در در محل خبرگزاری ایران(ایبنا) شد. در این غرویان، سرویراستار و و به حضور داشتند. مشروح این را در می خوانید. ما دو بخش در بخش اول از نظر و با تمرکز بر در پی به چه است و در بخش دوم به بحث به های در پرداخت. غرویان: در این تا این و نشر را با این و اش بدانم. نوری: از و طبعا من که از می کنم به نمی آید و طور که به و یک در این شرکت ام. من به فوردکاپولا و من این جهت انتشار بود و به و مند به تقریبا هر چه از شده را ام. من در دانشگاه هنر سوره تئاتر می کنم و از درس های غیرتخصصی هم به من تحمیل می شود نویسی، هنر و و هم ام و در این هنر از را به و جا از این می کنم. به و هر از تا و خود است. در همه هم و رکن هم هست و ما با مان چه کار می کنیم. فورد هم خود را بر گذاشته است. من سال ها پیش این را دیدم، در تیتراژ که این بر از شده، تعجب و تا آن نمی که هم دارد. او را اما از اثر او بی بودم. تا این را دادند. که به بود این است که پیش فرض بر این است که به قلم یک یا کسل با است. اما شدم که به هیچ وجه و حتا به تر از بود. تک و که به جلو می رفت و این تک هم که به آن را در درآورده بود، من به این است. در این به را می و را خود با دورنی و خود جلو می برد. و از نازی ها به المان استفاده می کند تا تاثیرگذار روی و که بر یک می را به بدهد. غرویان: با می را فهمید. نگار، و پژوهشگری که در سخت و جنگ های جهانی و نازیسم زیسته است. از طرف با آدم های چون فروید و انیشتین و از نظر ادبیات، شرق های عرفان و هم هم است. از بچگی جوایز در و است و به های هم است. و از های هستند. بعد از و به آن شکل است. خود می اما در او همو را هم می کند. از است که این روی دو پا می و به می افتد. به است و را با بی رو می کند. را جای این می گذارد. حسن است که به می پردازد. است در امر خود به روی است. این قصه است. نوری: در و می گوید: پیرهای قصه که اند را از بدو به فرزندانشان آموزش می و که این قصه ها قادر به نیست. غرویان: این در پردازی است. هر متناسب با زیست و نوع معیشت و اقلیم خود یک زایی می کند تا اتکایی به تا به مهم من از کجا ام باشند. به سیاهپوستان رنگ پوست خود قصه ها و دارند. همینطور که در جلوتر می آییم با های هند، چین، مصر و رو می که به شکل تدوین شده ای درمی آیند. در این ها همواره را غالب و این مهم است. ارزش در این است که به فهم ها را است. مباحثی که در ها می کند؛ نقش ها در جشن سال نو، محصول و کارکردن در معدن، طیف گسترده ای را شامل می شود. از که به آن می کند است و آتش که به از آن در است. در کنارهمه این ها بحث هم می شود. غرویان: من تا به اثر خود را از و و حلول کنند. فرهادبیگدلو: من سینمایی هستم تا ادبی. به ای که به داشتم سراغ این رفتم و دلیلش خود بود که این را خود می داند. در این مشغول ای بود و می کرد که آن بهترین اثرش بود اما بعد از با این و که همسن و سال خود به این روی می و قبلی را رها می کند. غرویان: قبل از توضیح شکل ها به این بپردازیم که در بدو امر در حال شناسایی زمان، و فصول است. به تدریج را از روز به شب درک می کند و حرکاتی آن می آفریند تا های اش را با و مراقبه اش در شب جدا کند و این جداسازی، و را به می آورد. را به می که دور از است و او را با و شکل می دهد. با های و او و از طرف در خود های است. نوری: به این ها این ها اند. اگر با به در و فکر که این به است. ولی من با دو یکی از و فصل ها را نمی است. به در یک که یاد که و بیاید. با که ما درک می در خود می به یک سری عمل . بشر در به این می رسد اما این است و با این به های نمی و آن را به یک می است و در آن از اش را می است. این است که در و به آن می کند و می که ما اسم بر آن می به است. غرویان: خود است که این به عصر آهن گردد. عصر آهن بین و آن است. در به است. از عصر آهن به بعد و می شود و را به می کند. در بدو امر به است که آن را و آن را نام می نهد. ما ای به نام و را در آن و از این همه چیز را رصد می کنیم. است که از به دو نیم می شود. از به بعد از به خطی بی می شود اما ها و ها به گردد. یک بود که را به چشم یک ببیند. چون در شرق به و یک مرگ به در ختم می شود و این است که به می و غرب می که را یک و مرگ پیش است. به است که در است. در بحث که در می کند بحث و که بین و می کند هم در دارد. بیگدلو: در با این بحث را هم می کند و در این به یک را به می کشد. غرویان: این است که شکل چیست. در و به ها که با به آن ها شکل و نقش این ها در تکمیل بشر است. متمایزترین در این است. یهودیت، اسلام و مسحیت آدم و حوا و به چینی ها، پانگو ( نام زنده و خالق و گر اساطیر چین است). و این ها هم بخشی از است. چرا می کند؟ در درجه اول خود کند. نوری: و به به است که در با آن ها رو می شده است. که شب و روز را نمی در ذهن خود، شب و روز می سازد. پس از فهمیدن این به قصه های روز و شب و نیازهایش می کند. غرویان: و قصه ها و های را خلق می کنیم. وجه مهم تر این این است که من را از فشرده پیرکننده خارج می کند و تا حدی از می رهاند. هسته خلق هنر هم است. فرا رفتن از و زندان و خلق شکل می گیرد. اقوام این ها را نقل می و نه مکتوب. چون خود و شنونده را به شکل یک می و نقل این های و شده به یک سفت و سخت می شود و این رسم است. به رسمی در میترایی که ده روز از رها می و به کلی در ده روز هیچ و می که با شکل کیهان و آفرینشی نو است. هر جامعه ای در روزهای پایانی سال به روی می است. به درمان بیمارهای خود را می خواباندند، دور آن حلقه ای می کشیدند، های پیدایش قوم خود را می و او را به می بردند و به متولد می شد و شفا می کرد. این تعریفی که از است. های نمی اند چون شان به با گره و خطی است که می بیند. از این روست که خلق می کند و خلق آن از ناخوداگاه خود کمک می گیرد. است یکی از دلایل بیش ازحد قصه در غرب فقدان با است. در حال خلق است و از این جهت است که قصه خلق می شود تا از گرداب خود برهد. در و است سیاهپوستانی که توسط سفیدپوستان قتل عام و اذیت شده اند در حال قصه و رقص و آواز تا از آن درد و رنج رها شوند. و قصه است. مثالی اردوگاه شوروی می زند و می که مرگ ومیر در اردوگاهی که یک قصه گو در آن است و حتا مایل که جیره غذایی خود را یک قصه در بگذارند. بحث شفادادن که در و بازگشتن به بدو کردید به نحو در شده است. در رمان، می شود به دست می یابد و را می کند که متعلق به است به به آن ازلی گردد. به و نقشی شفادهنده و ارتقا دهنده در ایفا می کند و این است که در خود هم به کرات است و جاست که ما انتقادی به می شویم. نوری: که مسیر این را می کند این است که خود دین و است و این را چون می دانسته چه می بگوید. این است که این آدم هنگامی که می شود آدم دین پژوه است و به طور اش نمی کند و کالبدش در به عقب و است که با که خود می کند که من با زمانم چه کار می کنم دچار می شود. اما از این می گذرد. ما با یک طرف نیستیم چون فرق اساسی با هر علم این است که هم نمی در چه نوشت. ایده و ای که است فرم کند تا محتوا شکل بگیرد اما در طور که گفتم همه چیز از ابتدا و مهندسی شده است و ما با یک رساله پژوهی در طرف و چون با مدیوم آشناست آن را طوری که ما از آن لذت ببریم. تقابل و در این است و که از قبل را بهتر با این ارتباط برقرار می کنند. غرویان: من سال هاست که را می خوانم. مربوط به های فراغت اوست. ای که خود هم در هنر به آن می کند این است که ها چه جور مدرنی هستند. ما ایرانی ها انتزاعی از و به و نمی باشیم. در یک هستی است که ها مفاهیم خاصی و از مذکرسالاری رنسانس، زدایی، و مسیحیت می آید. است که ما هرگز نمی با این دید، شرق و گردشی آن را بشناسیم و این در این را می دهد چرا چون این در های نشده و به قبل تری گردد. در هنگام َآشنایی با های وداعی یا بودایی و مایا که اصل را توهمی می داند، این را است. در مایا، ویشنو که کلیت است تکثیر بدنش را باد می کند و ظهورات انفجار و حباب های به جا مانده از آن است. در سنی که این را نوشته، تحت است. یک که در و سرمایه داری می و این را تجربه است. ورونیکا و و اتفاقاتی که در می این را به می کند. کالبدها به هم را با به زیبایی در می آورد. مرز بین و واقعیتی است که به آن است و از آن به است اما نتوانسته منِ روشن کند که که می یا در ای است و هر صفحه به ما این تعلیق را یادآوری می کند. این شناخت اولیه از است. در این را القا و من را هم با یک تعلیقی می کند. عجیبی به قرون وسطایی و در این را به که در این به می شود. اما در این روحش است که می کند و نه عنصر وجودش. در پی یک نوع است اما هیچ مکتب نتواسته به این مهم دست کند. در این گدازانی شده که عمل و در ماتریکسی دستخوش جابه شده و درنهایت به بدن پیر و فرسوده می رسد. در در صاعقه ای را که با به کالبد موجب او به اش می شود به آتش و را به فلزی که طلا شود. که به دنبال آن می کسی است که بتواند یک ابر خلق کند با ویژگی های و باستانی. بیگدلو: در هم به می کند و مندم که از این منظر دقیقا به چه است؟ غرویان: در به جیمز جورج انگلیسی شده که هم به آن گردد. به هیچ ای و این است که اگزیستانسیال است و در به موج فزاینده تخیلی ختم می شود. به قول است. به یکی از شناسان مهم قرن نوزدهم این را در جمع آوری می کند و در شاخه زرین از و سفید تعاریفی ارائه می دهد. به مانندکشتن روح است. به اگر من بخواهم کسی را در آن ور بکشم، مجسمه او را در می سازم و سوزنی در آن فرو می کنم. در روح او را می کشم و یا اسم او را از می برم چون طبق باورهای بدوی اسم روح است و این به است که معتقدند اسم شود. نوری: که می را به در مان به آن ها اعتقاد و به کار می بریم به قاب عکس های که به به گردد. به سبیل کشیدن و خط خطی عکس های که نداریم از ما و سرچشمه می گیرد. غرویان: این است و شما مرزجداسازی است که هم به آن می کند. سال مردم که از یک نروماده به اند و خورشید و ماه ارواح قهرمانان زمین که بعد از مرگ به آسمانها می روند. و این سال آدم را در با نگه داشت. اما امروزه این به هم است. نوری: درواقع این توهم بود که می کرد می به همه ها اما اواسط قرن بیستم به این که هر چقدر یک ماهی کوچک در ته اقیانوس را می هم به اندازه به مسلط است. این بن بستی که مدرنیسم به آن ر ا به به و های گذشته- چه های و چه مذاهبی که در کهن است- سوق داد. همه این ها در جوامع در حال رخ است. این گویای و قصه است که پیشتر آن بحث شد و که در خطی به آن به شدت می شود. غرویان: قصه از جنس است و در نمی گنجد. قصه یک جور برانگیختن است و به است که از آن بی خبریم. هدفش از سرایی یافتن فراغتی از این تفکرات طبقه بندی است. شب های بنگال ، ایزابلا و جنگل ممنوعه از های اوست. نوری: من باری که ای بود که دانشجوی و در یک مجله فرانسوی دیدم که با او مصاحبه شده و از آنجا بود که به او مند شدم. غرویان: و که همکاری های ستایشی داشتند. سال ها انجمنی بهنام ارانوس که تحقیقاتشان را با یکدیگر در می گذاشتند و متاسفانه قرن جدید خالی از و است که و می اند. این بحث را می به داد و از تاثیری که این می در اندیشیدن و و باشد. غرویان: یکی از چیزهای که پرداختن به و اینگونه ها و هزارویکشب که پر از و نماد و های است. من شخصا فکر می کنم مهم که در پی به آنم این است که اول هر چه است این حسن را که ما را به می برد که بفهمیم ماهیت دین چیست. ما به دین این را که چون است پس بشر را می در دین کرد و نه فقط و های مذهبی. نوری: نظر من این است که هنر قبل از هر لذت آفریده شده و عکس علوم است که بر لذت ترجیح دارد. به نفس لذت بخش و آن که به من می دهد لذت بخش است اما نفس لذت بخش است. و به من هم ندهد و این با علم است. من اگر شعری یا بخوانم اگر بفهمم که می به من یاد آن ر ا نمی خوانم. با فرم خود روی ما می برخلاف که تاثیرش روی منطق ماست. با ما بازی می کند. هر کسی اگر کتابخوان حرفه ای اسم را شنیده و خوشبختانه چون فرم را خوب می و ای معمولی که بخواهد یک را کند و در این جدای از لذت باعث می شود که خوانندگان آن مند تا را نیز بخوانند و با های او آشنا که به قصه های آنجاست. غرویان: در هزارتوی آزمون های دشوار به از ها و این آدم معنوی است که با دینی دارد. است که ما در حال نابود که قبل از ما خلق شده اند و از این غافلیم که آن ها ما را می دهند. به غیر از برگزاری ازدواج، ختنه و ... و یک گذر از زیستی و ورود به است. در حالی که با این ها به یک می است. من در می خواهم از کسی که زحمات زیادی معرفی و به که نزدیک به لحن خود است، کنم و کسی جز و به لازم می دانم که به او ادای دین کنم. در معرف در است و بعد انقلاب هم ای که در بازار نیست. بیگدلو: مهم هر آدمی این است که محدودی در و همیشه از کمبود آن در رنج است و آرزو می کند که ای کاش تا بیشتری در و بحث که می شود این است که حال با این چه دهم. این است که در این به آن شده و این را که با هم ندارند، و خواندنی می کند. که پیش می آید این است که به هم است یا خیر؟ غرویان: بله که در نوجوانی می نویسد، برنده جایزه ای می شود و سال ها نگاری است. است و دایره واژگانی خاص را است. در پژوهشگران به سمت نویسی می و آن را امری سخیف می و سطح آن را تقلیل می و با آن ها که می کنی آن را امر بیهوده ای می اما رضا براهنی در این نظر و می که به هست و از نظرات در شده است. اما در مشروطه می بینیم که به پاورقی در چاپ می شود و به درنمی آید. نوری: این است که قدر در اروپا سنت جا می سنت و هم جا می افتد. و و با هم جلو می روند. اما در به به حکیم های قدیم است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 12

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
سومین مدرسه تابستانی کلام امامیه برگزار می‌شود

سومین مدرسه تابستانی کلام امامیه برگزار می‌شود


گروه ــ در مختلف و با حضور اساتید حوزه و دانشگاه برگزار خواهد شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 20

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
جدیدترین شماره فلصنامه علمی ـ پژوهشی قبسات منتشر شد

جدیدترین شماره فلصنامه علمی ـ پژوهشی قبسات منتشر شد


گروه ــ و از ـ به فرهنگ و اسلامی، سردبیری محمد محمدرضایی و مدیر مسئولی علی اکبر رشاد به زیور طبع آراسته شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 18

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
 مسئولان به جوانان اعتماد کنند

مسئولان به جوانان اعتماد کنند


حوزه/ حجت آل بر های در کرد و گفت: مسئولان باید از دانش های به روز در همه امور استفاده بهینه کنند و به آنان اعتماد داشته باشند.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 4

منبع خبر : خبرگزاری حوزه
موضوع : کل اخبار
جدیدترین شماره دوفصلنامه «آموزه‌های قرآن» منتشر شد

جدیدترین شماره دوفصلنامه «آموزه‌های قرآن» منتشر شد


گروه ــ ویژه بهار و تابستان 97 با 10 عنوان مقاله قرآنی منتشر شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 5

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
️خبرنگار با اندیشه های متفاوت در ارتباط می باشد

️خبرنگار با اندیشه های متفاوت در ارتباط می باشد


حجه والمسلمین ولی در خبرنگاری را رسالت بزرگی دانست وگفت : با های می چون سطح های که به گفت این سطح زیر دست هست. وی با به گفت:باوجود نقش تر می چرا که را می با ها و ها امیدوار نمایید با بیان اینکه های انعکاس دهنده های و بسیج باشند تصریح نمود ؛طبق فرموده رهبر معظم وتحقق شعار سال وبسیج ارزنده ای داشت مخصوصا در بخش اقتصادی وجهاد سازندگی با ارائه وام های خوداشتغالی وغیر که ان شاالله این دست به اطلاع مردم رسانده شود از های این نشست تجلیل از ای بود که نمایندگی ولی انجام شد
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 15

منبع خبر : خبرگزاری بسیج
موضوع : کل اخبار
برگزاری دوره ارتقاء مهارت تربیت کودک در همدان

برگزاری دوره ارتقاء مهارت تربیت کودک در همدان


گروه فرهنگی- کرد: آموزشی«ارتقاء مهارت تربیت کودک» ویژه مربیان و والدین برگزار می‌شود.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 12

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
ضرورت پیوند معارف قرآن با برنامه‌های تلویزیون در ایام محرم و صفر

ضرورت پیوند معارف قرآن با برنامه‌های تلویزیون در ایام محرم و صفر


0 به تقریب؛ جلسه ورز و با موضوع های و صفر باحضور عبدالهادی و و سیما، حجت محمدرضا و طرح و و در برگزار شد. بنابر این در این نشست اعضا به دیدگاه ها و طرح ها و نظرات خود و صفر پرداختند. در ابتدای این و با به نظر را در و صفر و افزود: با با حرم های و می و های ای داشت. وی چهل و به و صفر مهم و گفت: در که ایجاد اشاعه شبهه نشود و با و صفر در نظر گرفته شود. در با به ضرورت بررسی و تبیین زمینه های نهضت عاشورا، به کتب عاشورایی، تحلیل مفهومی احادیث، جملات مشهور عاشورایی و خلاصه دانش نامه حسین(ع) به پایه کار در داد و افزود: قیام های پس از مانند توابین، حر و ... به صورت میزگرد مخاطبین تشریح شود. حجت در امور روحانیت و دیگر عضو ورزی نیز به سبک حسین(ع) از زبان مذهبی و ترسیم آن با امروز و بهره گیری از قرائت کریم در و صفر را مهم ارزیابی و کرد: با توجه به بالا رفتن سطح علمی جامعه، سطح مباحث مطروحه در صدا و افزایش یابد. هم تولید با استفاده از آیات کاربردی در مردم در های مختلف برنامهسازی را داد و افزود: ارادت ادیان آسمانی به حسین(ع) نمایش شود و که درباره مراسم های و صفر مطرح می شود با حضور خبره پاسخ شود. حجت محمدی، به بعد از کرد و گفت: های معارفی های می توانند نحوه عزاداری را با رویکرد معرفت افزایی به جای حزن سنگین تا دهند.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 9

منبع خبر : خبرگزاری تقریب
موضوع : کل اخبار
تولید برنامه‌های مورد نیاز و پسند مخاطب در محرم و صفر

تولید برنامه‌های مورد نیاز و پسند مخاطب در محرم و صفر


گروه ــ قرآن و معارف سیما با موضوع برنامه‌های محرم و صفر برگزار شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 5 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 8

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
مهدی پاکدل: «تنگه ابوقریب» احساس و اندیشه مخاطب را هدف گرفته است

مهدی پاکدل: «تنگه ابوقریب» احساس و اندیشه مخاطب را هدف گرفته است


به خبرگزاری شب 21 در با به نشست. او پیش از در با این گفت: ما است که در شب را کردید. که و شما را هدف گرفته است. که به محض بیرون رفتن از فراموش نمی و دست کم تا چند روز با این زندگی می و ذهنتان را درگیر می کند. او ادامه داد: خوشحالم که این را پسندیدید و سینمای واقعی حضور شما است. اکران عمومی سینمایی به نویسندگی و کارگردانی بهرام توکلی و تهیه کنندگی سعید ملکان از 17 ماه در تهران و شهرستان ها آغاز شده است. برچسب ها: لینک کوتاه: snn.ir/002x0A
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 5 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 12

منبع خبر : خبرگزاری تقریب
موضوع : کل اخبار
دلایل رشد علم در برهه‌ای از تاریخ تمدن و فرهنگ ایران

دلایل رشد علم در برهه‌ای از تاریخ تمدن و فرهنگ ایران


به گزارش خبرگزاری (ایبنا)، و با از رشد و علم در سوم تا زنده یاد راد از سوی و شده است. این اثر پیش از این با رشد و علم در (دوره اسلامی) شده در این به و علمی، که در چاپ در مشخصات درج شده بود، به شده است. اما است. می و سنت و روش تکیه گاه اثر را با وضوح بیشتری بازنمایی کند. از سوی افزودن می را قبل از درگیر شدن در کل اثر، با مهمترین مفروضات و و های آشنا سازد و بدین درک متن را کند. در این طرح در و رشد در (دوره اسلامی) می شود و های در می شود. بر اساسی این و تشکیل های عوامل و رشد در این را شکل دادند. این در می شود، ولی مند روایت تر آن را در متن جست وجو کند. های می دهند که طی قرن های سوم، چهارم و هجری، های در بین پیدا می کند و پس از آن رو به کاهش می گذارد و در این نیز آماری از دانشوران صاحب اثر از قرن اول تا قرن سیزدهم هجری ارائه شده است که تراکم های در نظر سارتون را می دهد. از نظر نیز کارهای این از و و این را به است. از رشد در یا در بین به طور کلی سخن می اما این اثر به طور خاص و با به و به و علم در می پردازد. در این می شود که رشد علم در آن و های که با روش های را که را به می ساخت. می رشد را در و این در به و فهم علل و رشد علم در ای از و در و آتی آن پس از و در های می پردازد. این اثر های در و را در ـ به کار می تا و در آن و آن بر سرنوشت را کاوش دهد. رشد علم در این امری تصادفی یا حدوثی است و می توانست رخ ندهد. این با روش به دنبال این است که بداند در چه خاص با عاملیت کدام کنشگران روش در قلمرو های دانشی رخ داد. راد در ادامه مقدمه مفصلی که بر این به و اشاعه و افکار های اشاره می کند. او معتقد است: البته آنچه که در علم و داد و ستد است و خود و مبادلات جنبه ثانوی دارد. بنابراین یکی از سوالاتی که در به آن پرداخته می شود این است که و کسب ها و اطلاعات از منابع ـ تمدنی متعدد و از و ملل مختلف را در این به جای روان ها، از ها استفاده می شود. بر فرضیه این مجموعه ای از های در بین هم جریان های و ها را تسهیل کرد و هم بار خاصی از را داد. اما یکی از های این اثر پرداختن به خاص علم و نه علم و در کلی آن هر چند پاسخگویی به این ناگزیر در طبقه بندی، توصیف و خواهند شد. این اثر به جای بر مدل یگانه ای از عقلانیت و می کوشد با به خود بپردازد. بر این وقتی و در وجدان جمعی یک قوم به پیشواز می روند و را بر می سازند، تحول سر بر می آورد. این می دهد که رشد یکی از به برخورد (تازه غیر عرب و ایرانی) و اعراب در است. با غیر عرب در در حاشیه نشینی قومی یا تبعیض های زبانی، و زندگی می و در برابر این نیز به شیوه های واکنش یا مقاومت می دادند. این اثر تفاوت الگوها و آن را با و درک کند. میان و رشد تا حدی از جنس همان ای است که وبر می نامد. در آن و در کنش دو فضای ملت و دین به پیشرفت نگاه و رساند. ایرانیان، به یک قوم، به وجوه خاص خود را با بازآفرینی و برساخت دعاوی عام در هم آمیختند و پویا، زاینده، و گشوده به روی دستاوردهای مردمان شکل دادند. این اثر با چگونگی ها و ها در دگرگونی می دهد که هر چند ضرورتی علی بین یک نظام ـ مثل دریافتی خاص از ـ و رشد علم وجود ندارد ولی در در ای به گونه ای اقتضایی تعیین کردند. در یک کلیت های مساعدی را رشد علم ساخت. این اثر هر چند بر خاص از های و نیز شکل های در آن دارد، ولی با ذات زدایی از ها و ها می دهد که هیچ یکی از آن ها را به تنهایی نمی تاثیرگذار محسوب کرد. های دینی و فکری بندی های خاص با سایر ها و علایق/ و رخدادهای خاص، در فاقد ضروری با پیادمدهای خود هستند و ها به خودی خود تغییری ایجاد نمی کنند ولی در خاص پیوند آن ها با و زمانه به پیدایش روندهای نهادی می رساند. این اثر در با توجه به ابعاد و و با رویکردی و تحلیل گرفته و در عین حال از سنت وبری پذیرفته است. بنابراین، ارزیابی نتایج این تحقیق در نظر گرفتن های روش مطالعات و که از طریق ساختن نوع آرمانی می گیرد، مقدور نخواهد بود و محدودیت ها و توانایی های این روش را مطمح نظر دهد. و با از رشد و علم در سوم تا راد با شمارگان نسخه در 705 به بهای 30 تومان از سوی و شده است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 5 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 19

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
اصلاحات اخیر در رشته علوم قرآنی موشکافانه و جامع است/ تقویت پایه‌های دین‌شناسی

اصلاحات اخیر در رشته علوم قرآنی موشکافانه و جامع است/ تقویت پایه‌های دین‌شناسی


گروه ــ عضو با در در جهت و جامع است، اظهار کرد: اگر در برنامه جدید در خصوص فقدان دانش عمومی دین‌شناسی و الهیات احساس می‌شود، حتما بایستی جبران شده و واحدهای جدیدی جایگزین شود.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 5 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 16

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
نشانه حج مقبول از منظر قرآن کریم/ 4 تفاوت حج اولیای الهی با سایر مردم

نشانه حج مقبول از منظر قرآن کریم/ 4 تفاوت حج اولیای الهی با سایر مردم


گروه ــ با در معصومین(ع) از حج به با شده این سفر را به که با آن به به سوی شتافت و پرواز کرد؛ از این‌رو انس با خداوند، خلوت، ذکر قلبی و زمینه‌سازی در طول سال چهار ویژگی است که اعمال حج اولیای الهی را از حج سایر مردم ممتاز می‌کند.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 5 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 2

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
ثبت نام در سومین همایش «دین زاو» آغاز شد

ثبت نام در سومین همایش «دین زاو» آغاز شد


تهران-ایرنا- هفت و گفت: ثبت نام در تخصصی دشمن شناسی «دین زاو» با هدف مقابله با تهدیدات اعتقادی دشمنان در این فرهنگسرا آغاز شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 6 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 11

منبع خبر : خبرگزاری جمهوری اسلامی
موضوع : فرهنگی
اندیشه ایران باستان محصول ادیان و اسطوره‌هاست

اندیشه ایران باستان محصول ادیان و اسطوره‌هاست


به ایران(ایبنا) در باغ ؛ آئین رونمایی با و در با حضور احمدی، حمیدرضا جلایی پور، و در شد. در این با در از که و جغرافیایی ما در برابر های گسترده ای قرار است گفت: نصرالله پورجوادی مقاله مفصلی با مظلوم و می گوید در دهه 50 که در سفر های حزب بعث را در و که جنگ که از قبل شده بود به جنگ هشت شد. در طول این و است و ای که ما اما در که های است. وی داد: البته من نمی خواهم بگویم در آستانه جنگ اما در معرض هجوم و جنگ اقتصادی علیه شده قسمت مهمتر این است که اکنون بخش جنگ و را چون پایه های در زیر رفته است. آنچه که و وطن دنبال می کند پرداختن به مباحث ملی و از و ماست. یکی از های این اختصاص به و و قدردانی از یک متفکر معرفی و اوست به کردیم در این از دست به این اقدام بزنیم. در این با در گذشته که از پاسداری می فضای را کرد: اما از سال 1990 به بعد های زیادی از سوی نیروهای و در این شد، به طور وطن و در می شد. در اثر این ها به نفع که از و می به هم و این کار به شد که بر های آن سوی کرد. به وی، بود و چون در این بودند. پس خود را به به و داد و با و که می شد از ها و داد. بیش از 10 در می شد که رنگ و حتی جای یک از و بود! در این که شد و آن به جا داریم. این شد: با این این به که و آن چیست. در راه را و در این بین نقش و و می در این باشد. در در های و از در راه های که شده است. در این می شود که بحث به آن بها شود و روی آن کنند. وی در گفت: چون در و شهر از و نسل با این و او می کوشد آن ها را با میراث ادبی انس و الفت بدهد اما آیا این ها است؟ یک راه می رود و نظم در به راه می رود! احمدوند، عضو هیئت علمی طباطبایی نیز در بخش از این طی سخنانی گفت: من سال 80 عضو شدم و به بودن در با سختی همراه شدم. روزی به من گفتند شما درس می دهید؟ من هم تا پیش از این روی این کار نکرده بودم به منفی اما بعدها با مشورت یکی از اساتید تصمیم گرفتم این کار را بدهم و این کار از یک فرصت مطالعاتی با استفاده از منابع بهره ببرم. وی با جزو اولین آثاری که به پرداخته بود، تحول در شرق اثر بود افزود: شاید 17 سال پیش این بارقه امیدی را من کرد که می توانستیم در آن با در این آشنا شویم. نقش در جدید مطالعات مهم است و این در مهجور مانده چون از یک سو با خوانش رسمی فعلی سازگاری ندارد و از سوی این مطرح می شود که اساسا کاربرد آن مخاطب است یا خیر؟ پس من خود را این اثر و صاحب آن را می دانم. در به از منظر پرداخت و گفت: های مختلفی شده و از است که به می پردازد؛ در این به سه اصلی شده که یکی از آنها ناسیونالیسم است. دوم روایات و پست است که تفریطی به و معتقد است مفهومی است که در دو قرن جعل شده است و سوم هم مختص است که نگر است و پیوندی بین دو قبلی است. وی داد: اما من این است که ریشه در رویکرد و بحث من بر سوم صحه می گذارد. بحث خرد مزدایی قبل از مادها است و از دل این چنینی شکل است. به این دانشگاه، ادیان و اسطوره هاست و به این می کند ای از وجه و زمینی و این خود را به شکل های متفاوت نشان می دهد. می خواهد ای از را در زمین جاری کند و این نیز در ارتباط با نظم کیهانی و معناشناسی کلی معنا می یابد. بینی بر این نیز مسقف است و نظمی بر فراز است و در ذیل این نیروی شاه که نوعی کپی برداری از شاه است. وی با به ـ شاهی و های آن افزود: این نظم بر است و آن را می در کرد. دوم که در این وهومنه یا بهمنی است که به معنای پندار نیک است. در حتی خیال بد نسبت به رعایای خود و ما این را در می بینیم. سومین اسپندارمز به رضایت، صبر و بردباری است؛ مبتنی بر رضایت است و در می نمادهایی را دید که پادشاهی که به پشت می کند فره از او رخت بر می بندد. وی داد: امرتات هم در این که به انتقال تجارب است و تجاربش را به افراد بعد از خودش منتقل کند. کمالگرا و گرا نیز مهم است و ای باشد. اما یکی از این های این است و در مقابل دشمنان ضعیف باشد. این بنیادهای است که می کرد که ما چه قدر از این انحراف داریم. ما این بحث ها را نوشته ها و هستیم. نیز در بخش پایانی این توضیحاتی را زندگی خود ارائه کرد و گفت: من ای از یکی از ده های اطراف اراک هستم و امیدوارم همان بمانم. من در تهران افتخار شاگردی عنایت و کاتوزیان را داشتم. و را در خودم می کنم. چه می کند و و توسط چه نهادهایی تقویت یا سست می شود. من در سال های 65 تا 75 در درس می می از بندی کنم و برخی از آن ها را در ها و ترجمه هایم تجلی می دادم. بعد به این نتیجه رسیدم که به گونه به کنم و جزئی ندیدن من هم به است. وی داد: به غرب برگشتم و به یک حرفه ای کار شدم جوامعی این است که دارند و این تمایز بین و دانش من آموزنده بود و در تجربه عملی اداره انسانیات من مهم بود. گفت: های ماندگار روش کار به ما یاد نمی دهند بلکه از ما های جدی از ما می کند های حافظ و سعدی جدی از ما می کند! بحث در این مهم است و را به کار گرفت. نیز ما این که به کیستی ما را می کند و بداند کیست و در غیر این جز در سطح فردی و جمعی نمی کار کند.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 6 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 8

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : سیاسی
ضیافت اندیشه قرآنی دانشجویان در اردبیل

ضیافت اندیشه قرآنی دانشجویان در اردبیل


کانون نبأ ــ افتتاحیه طرح نور به همت دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در سالن اجتماعات نور برگزار شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 6 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 3

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
اعجاز قرآن در تلفیق اندیشگی با لفظ/ ترسیم فخامت معارف در مقایسه با اندیشه‌های جاری

اعجاز قرآن در تلفیق اندیشگی با لفظ/ ترسیم فخامت معارف در مقایسه با اندیشه‌های جاری


گروه ــ عضو است که با لفظ است که به نظر که کلام انسان نمی‌تواند همسنگ او باشد و این نه‌تنها به دوران پیامبر اکرم(ص) که تاکنون نیز صادق است و ما محتوایی به این بزرگی را در این لفظ زیبا نداریم و نداشته‌ایم.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 6 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 18

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
غالیان دوره امام جواد(ع) و نوع برخورد حضرت با آنان

غالیان دوره امام جواد(ع) و نوع برخورد حضرت با آنان


امام جواد(ع) علی رغم بر جامعه، به با این و با ، و لعن و با به هم با تا از آثار مخرب های بکاهد. آن حضرت، علاوه بر این، برای نشان دادن نادرستی های غالیانه، دست به روشنگری زد و عقیده تفویض را انکار کرد و با استناد به قرآن، حدیث و عقل به با این پرداخت.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 6 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 16

منبع خبر : خبرگزاری اهل بیت
موضوع : کل اخبار
سمینار «زمان در چند افق» برگزار می‌شود

سمینار «زمان در چند افق» برگزار می‌شود


به کتاب ایران (ایبنا) در چند افق که به همت خرد روشن و با همکاری می طی تخصصی به ابعاد مختلف در و می پردازد. و هر یک از های به شرح زیر است: با و ، با عقلی و می شود. در این در است: به شکل کلی، را به مثابه خلقت در نظر می گیرد. این امر آن است که با و آن نیز در فهم و شود. در این به یکی از در دهر و می شود. و مند آن با به امر رخ می که در در با فهم است. دوم با و ، با و شد. دوم در است: که با را به می کند. این امر از است که ابژه را به گردش بر محور سوژه وا می و تمام را در با انسان و قوای شناختی او ارزیابی می کند. آنگاه آیا نیزچنین سرنوشتی نخواهد داشت؟ که هماهنگ با عبور از ساحت به مدرن، چه تحولی یافته است. سوم با فضا ـ یا زیسته، و ، با ابوتراب یغمایی، پژوهشگر و و عضو هیئت علمی شهید بهشتی و حمیدرضا آیت اللهی؛ دکتری از بروکسل بلژیک و عضو فرهنگستان پزشکی شد. در پیرامون سوم است: چنان اهمیتی که در مرزهای محصور نمانده است و می توان گفت که میان رشته ای است. پیشرفت منجر به آن شده است که برخی دانان مدعی شوند که نمی تواند گره ای از بگشاید و عهده دار حل آن است. مشهور برگسون و آینشتاین در باب ماهیت زمان، خود گویای مطلبی است. به راستی فلاسفه است یا فیزیکدانان؟ آیا مقصود ایشان از یکی است؟ که و در باب به کجا انجامید. چهارم با مسلمان، و ، با غلامحسین ابراهیمی دینانی، شد. در این است: در ای زیست می کند که برساخته او نیست. از زمانه، او نیست، و از او نیز در دچار دگرگونی شده است. نیز، چون اندیشمندان به می اندیشد، اما آیا این وی را به تامل در باب اش رهنمون می شود؟ که کدام مسیر و چه راهبردی در وی، زمان-اندیشی اش را به گره زد. علاقه مندان برای شرکت در این می توانند با مراجعه به وب سایت به نشانی WSc اقدام به ثبت نام کنند. یادآور می در چند افق 15 شهریورماه از ساعت 9 تا 15 در محل شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 7 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 6

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
بازکاوی قیام 15 خرداد به عنوان طلیعه نهضت امام(ره)

بازکاوی قیام 15 خرداد به عنوان طلیعه نهضت امام(ره)


گروه ــ و و و و آن در کورانِ 15 خرداد امری ضروری است که در بررسی‌های مقایسه­‌ای، عملکرد و مواضع جریان‌ها و احزاب سیاسی در مواجهه با این خونین، به روشنی قابل ترسیم است.
تاریخ باز نشر :
زمان : 2 ماه پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 5

منبع خبر : خبرگزاری قرآن
موضوع : کل اخبار
علم دینی از راه‌های احیاء عصر دینی و مقدمه‌ تمدن نوین اسلامی است

علم دینی از راه‌های احیاء عصر دینی و مقدمه‌ تمدن نوین اسلامی است


به خبرگزاری و انسانی» با تدریس حجت‌ الاسلام والمسلمین دکتر رضا غلامی صبح 14 از 10:30 تا 12 در برگزار شد. در ادامه متن کامل این سخنرانی از نظر شما می گذرد: به لطف این روزها گسترش بحث و مناظره علم و به طور خاص هستیم؛ در چند سال اخیر، هفته ای نبوده که بحث پر حرارتی در این و من، این بحث ها و نقد ها را در عمق و مهم می در این نیز که این با انگیزه و به قصد تخریب رو به رشد بی ارزش و تحکم آمیزی را به زبان رانده اند که هر چند از جهت وجاهتی ندارد، لکن در ابعاد مهمی از پشت پرده حتماً است و از آن کرد. با این من اخیرا با نظر یکی از خوش‌نام کشور، شدم که حقیقتاً آمیز بود، است که من به خاطر این عزیز در نقد عالمانه و مشفقانه نبود، من از به تن قبای زدگی و پا نهادن در مسیری بود که بر نیم قرن آن ای از و به ژرف در آن نمی شد. شدم که را که از ما در صف را به در علم و اند و خود را در این سخت و پر با ای می کنند. به هر من در این بحث قصد نقد کسی را و علم به به علم و می لذا هدف من این است تا و از سخن که در باشد. قبل از می این را شوم که در حال به 10 یا علم که نه مدافع همه این ها نیستم از این ها را مضر قلمداد می‌کنم؛ من در گذشته خود تحت «نظریه بندی علم» را ام و بدیهی است که خود را دفاع از تعریف می این سایر ها در تکامل است و هر چه می به پختگی بیشتری می رسد.   چه بین و و اول، پاسخگویی به این است که چه بین و و شما می که هدف شکوفاسازی های درک معناداری و سپس ساماندهی و بر این درک است. که تا در فهم ها را نفی کند یا آن را به تعطیلی بکشاند، تا با باز بند از عقول ها و هدیه به انسان، قدرت سرکوب شدۀ در هستی و و مناسبات با را به برگرداند. در این میان، است که از و است که بر محدودیتهای فرامادی های دنیایی و غبار از هجمات امیال نفسانی که موتور جهل در می از به آن می شود لذا می و ما لَم است تا را به شما دهد که را نمی دانید. نه نمی در هم دانست. در این آیه به دو مهم می کند: یک این است که یک را می [یا به فهم آنهاست] و تا ها را به او و این است که یک را نمی و هم به های و هم به های بر می که بین ها و این و می را در این به کند که می و او و باشد. اما بخش از به "جهت به آن است که بر یک می به آن دست و خود را در این بر آن بدهد. دقت که این "جهت دهی" مهم است و نقش در که را از گم شدن یا با کوه می این جهت دهی نیز را از و می در آن بخش اول که به به آن است که از طرق به فهم آن باب عقل باز است نه آن با در است و نه درک های آن و در جان است لذا در هیچ ای از چه علم و چه علم غیر باب عقل و عقل را لکن است که عقل و هر از عقل به درک و نیست. مثل شما های را رصد کنید!  است که رصد ها به و خود هم دارد. در که هدف به و رنج های بشر در این و مهم این درد مرگ است نه جامعه. لکن من این است که بر فرض که هدف این مگر می شود و و با عشق و را به حتی مرگ هم، صرف خبر از پس از رنج از مرگ را از بین نمی مهم این است که شود در پس از مرگ از چه می اگر در صدد رفع هم به کند و این و را من این است که آیا یک علم و که از آن دین و بخش آن، و است اما با به دهی و و رنج های بشر است فرد به این بدهد. ضمن من دین را از رفع و دفع می و رشد و همه و است و این یک و این است که به شکل هر دوی کمک می کند.   یک در حال است دوم، به این برمی‌‌گردد که در طی متوالی، یک در حال از هیچ اقدامی مخفی های در هدایت و دهی و دریغ است. در چهل سالی که از عمر سپری شده و نظام در ایران مستقر عده ای با تمام جلوی و معارف را گرفته اند؛ من فکر نمی کنم از این تر در بشریت سابقه باشد. ما بر بیرونی و سازماندهی شده، با یک خودسانسوری هم ایم و آن، به گفتار و رفتار کاریکاتوری طرفداران اعم از روحانی و غیر روحانی، و غیر بر می که در طول متمادی، نه فقط قابلیت های را پنهان حیثیت را در ها از بین برده است و لذا فضلا و روشنفکر از دوجهت غصه دارند: یک جهت، است که از قرن ها قبل به راه انداخته اند و تشدید شده است و جهت جفایی است که از بوسیله روحانیون و کم مایه و متحجّر به می گیرد. سوم این است که ما با علم و تفاوت علم یا با علم قدیم است. در ظاهر علم یک اتفاق بزرگ رخ است و آن، خلع متافیزیک و دین از علم حتی علم و مسیحیت در از ها با علم در اما تعارضی با ذات حتی علم و می با جهت دهی به علم و آن با از آن به در جهت تحقق مقاصد کند منظور از علم از است.   علم چه می پس از نظر من، مساله به امکان و نحوه جهت به علم و بر می گردد. اگر اجازه بدهند تا از دوران بیکن و دکارت و حتی هیوم و امثال او کنیم و به عمق علم طی سده تاثیر دین در جهت های علم که عمدتاً از حضورِ محکمات در سخت علم خودنمایی می با کمتر قرائتی از علمِ معاصر در تضاد است و حتی قرائت ها خواسته یا ناخواسته موید در و جهت های علم می حتی در که در خالص علم شهرت دارد، در نهایت رهایی از دام نسبیتِ مطلق، اجماع علما بر قاعده سودمندی به مثابه یک تکیه گاه علم می شود و به طور خاص بر روی سه عنصر عدم خشونت، صداقت و تساهل می گردد، حتی با اقرار به اشتباه روش در و انسانی، علم را در اتمسفر و زبانی درک آن تفسیر می کند که در آن، از دارند. در ادامه، با امتداد دیدگاه  در را می‌‌کند که از آن جوّ حاکم بر یا وارد سخت علم می شود. می کند که و سنّت، دو روی یک سکه اند و تا زمانی که با یک نشوند فرمان علم را به دست ضمن مساوی با از بین اصل یک و آمدن یک آن هم بر است. در واقع، مرزهای علم را در حد تنزل می حتی لاکاتوش که منتقد می شود و با الهام از تلاش می کند را جایگزین با در نظر یا که از دام نوعی مبناگرایی را در علم می پذیرد، فرق این جنس مبنا با در مشهور مبناگرایان، سیّال یا و ناپذیری آن است. بعد از لاکاتوش، در علم که علم را نماد بارز یک اسطوره می کند و به نوعی، همه به نام مدرنیسم در ساختار علم رشته شده است را پنبه می کند و سپس به نام آزادی، از دموکراتیک سخن به میان می آورد. طور که ملاحظه می کنید، فقط به این هستم که علم و های علمیِ معاصر، و از باتلاق نسبی‌گرایی مشغول خود زنی هستند و تصویری که آقایان از علم و چارچوب های آن می سازند با علم لا اقل طی قرن سازگار نیست. از روشنفکران می شنویم این است که کانّه علم یک علم مطلق است و صحبت از علم دینی، این را به تبدیل می این در است که معتقد است تمدن غربی، هم با زور- نه برپایۀ استدلالاتی که صدق ذاتی اش را می دهد- تحمیل شد، هم به دلیل سلاح های بهتر و پیشرفته پذیرفته شد و در عین حال که چیزهای به همراه داشت، خطرهای بی‌شماری نیز در پی داشت. در جای می‌گوید: اگر علم را با دقت و تأمل بررسی در می یابیم که علم مجموعه ای از های خام روندی است پیچیده، آشفته و مملو از اشتباهات. او می گوید: گرچه تجویزهای شناختی است با شکوه به نظر برسند، اما چه کسی می کند که بهترین روش کشف واقعیات را به ما می دهند؟ این است که علم در شناسی اسلامی، با واقع. لکن این است که آیا فقط حس و تجربه حسی است این را محقق کند یا خیر، این از تجارب حسّی می با بهره از عقل کلی، و و مبتنی بر این بر علم نیز بگیرد؟ است که با در حدّ یقین، کم‌یابی است که در همه های علم و نمی لکن پایه های علم نمی از گزاره های یقینی باشد. با این علم است که از مناطق گوناگونی تشکیل شده است. یک علم یک عقل و است و یک نیز عقل تجربی است که این سه با یکدیگر در تعاملند که من از این تعامل و هم افزایی، معمولاً به تعبیر می‌کنم که این چهار یک را متولد می که اطلاق علم به آن درست است. به اساساً علم اما بر فرض که علم متصف به جهت های خود می دین با ایجاد دگرگونی در سخت و سپس مسیر و مقصد یک جدیدی را فهم و حل مسائل و خلق می کند که با های متمایز است. آنهایی که از علم یک تصویر بی طرف و می دهند، به علم کم توجهند و به رویکرد ابزارانگارانه به علم تن اند این در است که حتی اگر به عمق مبناگرایی، ساختارگرایی یا نهادگرایی هم بی اعتنا خود را تایید نمی کند لذا مجدداً تاکید می کنم که علم حتی اگر مطلوب خارجی دارد. از طرف «یقین» کم یابی در علم جزو فرض می لکن هیچ ایرادی که نقدپذیری و موفق از تونل های نقد، تقرّب به شود و در مواردی، جای یقین را پر کند. بعدی یا پنجم این است که دارای است و است تا بر خود، را مدنیِ بپذیرد که نه خود را محروم از انحصاری جهت های کلان آن علم با در نباشد. دعوای ما با است. در حقیقت، دعوا بر سر است. یک طیف که سرنوشت محتوم علم سکولار و الحادی است و طیف که مجبور به علم و می با دخالت خود در سخت علم و در جهت های و علم در نمایی را مخدوش عینیت به را در مدنی مهیا کند؛ این در است که در علم یک روند عقلانی و پذیر است و حتی در مواردی که باب بسته اصول شدن باب را توجیه می کند. در این مسلّماً با پوزیتیویستی یکسان لذا همیشه گفته ایم که در لفظی است نه معنوی. با این مهم این است که بدانیم آیا مؤمن در و سپس به خود در دانشِ سبک و دهی خود است یا خیر؟ این مهمترین سؤالی است که در می شود و ما می خواهیم به آن بپردازیم.   علم بحث من در این درس گفتار، به علم بر می که فقط در حد می کنم که هیچ روشنی مبنی بر علم جوامع و فقر و فلاکت، خودکشی، بزه و جنایت و تبعیض و ظلم در غرب به قدری
تاریخ باز نشر :
زمان : 6 ماه پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 6

منبع خبر : خبرگزاری فارس
موضوع : فرهنگی
شبهات و ایرادات مخالفان مشروطه

شبهات و ایرادات مخالفان مشروطه


آراء شیخ با الف. و شیخ و هر دو خود را از و به انقلاب و اند. شیخ این امر را در که در و بیدار یکی از ـ که بنابر قراین شیخ فضل ـ به است. خود شیخ در این می نویسد: کلماتی از غافلی دیده شد که اجله علما را در باب و و آن شخص گردید. (بهاری، بی تا ، ص 1) آیت را با می کند که دین را از و داده اند. وی را این نگاشت که از و دین سوء استفاده نشود و و ضلالت را سازد. وی در این می گوید: سکوت از و و لعب به دین و عدم در دفع این ضیم و ظلم و در این ظلم این اقل شرع در و به این این و را با دین سازد. (نایینی، 1361 ، ص 4-5) ب. جور و عدل و پس از ذکر و علت به و آن در و را به جور و عدل اند. از قرن ها پیش علمای هم چون: ماوردی، غزالی و خواجه نصیر، این امر را مطرح بودند. شیخ و علامه، حفظ و آرامش در آن و محافظت از مردم، به مثابه یک رئیس و نگهبان را از ضروریات ذکر اند. با این هر و خاصی را این امر شده اند که می شود. شیخ وظیفه را رفع و دفع صدمات می و را می نماید. که گله خود را از گرگ ها می دارد. از نظر وی، جز نظم نیست. وی در به های دو نوع و می پردازد. در و در و می کند و را به می دارد. در این به هم ظلم می این به به ملت می اما در هم که به عدل می شود. این به و اهل است و و و به مقصد می شود. (بهاری، بی تا ، ص 3-4) نیز و معیشت نوع بشر را به استقرار می حال این فردی یا جمعی؛ به حق یا به غصب؛ به قهر یا به وراثت و انتخاب. حفظ و و دین و قومیت هر مردمی، به از امتیازات، مذهب، شرف و شان، محکوم به نابودی است. وظایف و را دو چیز می داند: حفظ داخلی و بین و از مداخله اجانب که متشرعان از آن به حفظ & بیضه اسلام& می کنند. اما با توجه به کیفیت استیلا و تصرف در دو نوع دارد: & تملیکیه& و & ولایتیه& و شق بر آن نیست. در نوع با و اهلش اموال شخصی خود می و را با هر آن چه در آن مال خود می و را برده اغنام و احشام، به و خود می پندارد. این قسم از را تملیکیه، استبدادیه، استعبادیه، اعتسافیه، تسلطیه و تحکمیه نیز می نامند. نوع دوم این است که در آن مالکیت، قاهریت، فاعلیت مایشاء و حاکمیت مایرید در بین نباشد و و وظایفش، و معین و به عدم تجاوز باشد. این قسم از را و نیز می نامند. (نایینی، 1361 ، ص 6-12). ج. شیخ و پس از و و آن، به از آن را و با و می نمایند. را و با و نمی بی نقص و عیب فقط از آن با این در به تر است که از در به می آید. و آن، به سبب جلو ظلم و بی را می و یا از آن می در جهت ها و دارد. در به می گام به سوی در به با های و است. از سوی چون جور با از ستم گر می شود. با نیز در این دو و آن با که می شود. به شیخ در به از آن و سپس از آن است. که از دست اهل آن شد و به که عمل از سوء آن ها کار به (عج) انجامید. در که در در از از روی این به و آن اگر از آن می شد، در این قبل از نیز در که نیست. حال که پس امر به و نهی از بر آن جور شود تا از ظلم و به عمل آید و این امر را ملت (بهاری، بی تا ، ص 7-13) شیخ با این را در و را و ظلم می داند. می کند که اگر وصف جمع است و و مثل آن است که بگویی: نجس و اگر وصف است که به غیر ظلم ای و که ظلم در آن نمی آن را غیر دانست. (بهاری، بی تا ، ص 14) از این رو، از نظر وی، به در و کم خود به در جهت شرع می و نیازی به پسوند نیست. ای که از سخنان شیخ می برداشت نمود، این است که اگر با مشروعیت، با کنیم، آن گاه می به بدیل آن، تن در دهیم که هیچ سنخیتی با شرع ندارد. آیت در فصل پنجم عادل را منحصراً در می بیند؛ جائری است که تجاوزات و حد و ندارد. غیرمعصوم چون در خلق و خوی با شریک، او بیش تر در ظلم و ارتکاب معاصی حریص است. پس & استدعای آن به اتفاق و بر که در اول مرحله در واقع شد، حکمش در جواز است [...] و تصرفات به رضا و امنا و خیر ملت یقیناً گشته، ملت ارفه از بود& . (بهاری، بی تا ، ص 15 - 17) به این ترتیب، از سویی در جهت و با شرع است و از سوی به ظلم و تجاوز، به سود بود. وی در فصل ششم به و و بین حرکات و اوصاف شخص افراد و خود و تمایز قائل شده است. به این نحو که یا از طرف مذمت و یا آن نمی گردد. طور اگر شخص صالحی از نمی از و مفاسد چشم پوشی نمود. شیخ را که در کنار محمدعلی شاه گرفتند و به کشتار کمک مبغوض خدا و رسول می نماید. وی در طعنه ها و اتهاماتی که به از طرف منتسب می شد و ای فراهم می نویسد: یا بعض آن ها، سبب در نمی گردد. کن پیغمبر9 و وقعات امیرالمومنین7! آیا همه حاضران آن وقعات، اهل ملکه یا همه قسم آدم آن ها است. (بهاری، بی تا ، ص 20-21) خرابی بعضی از هیچ لطمه ای به ارزش این وارد نمی کرد و آن را زایل نمی ساخت. با این جمع حق و ممکن و قسم ندارد. هر یک از فقره و که حق شد، لابد است و چون حق پس آن بود. و در فصل هفتم، و و نتایج بد بحث می کند و خوب یا بد هر یک را در هر از آن ها ارزیابی نماید. می کند که به از ضرر حسن علی حده ای بر آن نیست. از در حسن بس است. از را اتحاد و موافقت و امنیت و مصونیت از آبادانی و فوایدی می کند که دارای به آن دست یافته اند. ضررهای هم و شهوت رانی طرف ظلم و به از دست رفتن کشور و سلطه کفار بر شده است. (بهاری، بی تا ، ص 22-26) شیخ از این که با همه این اوصاف، ملا منش ها به اسم دین از می کنند، تعجب می کند. که گذشت، را به و نمود. های این است که به حفظ و نظم در دارد، نه مالکیت بر آن. قوای مملکتی، امانتی است در دست او و نباید به مصارف برسد. در اندازه است و فرقی نمی کند که این به حق یا به اغتصاب. ملت با شخص در مالی و غیره متساوی و یکسانند و امور، امین اند نه مالک و مخدوم آن ها؛ در خود مسئول و به تجاوزی می شوند. عموم قادر به و و هستند و در از قهر و ایمن. چون این قسم از از باب و امانت، و متقوم و به و افراط پس & بالاترین وسیله ای که از حفظ این و منع از تبدل و این امانت و از ارتکابات شهوانی و شائبه و استیثار تواند همان عصمتی است که ما طایفه بر اعتبارش در ولی نوعی مبتنی است& . (نایینی، 1361 ، ص 11-12) نائینی با این می کند که با های مزبور، فقط از آن است. اما در و عدم دست رسی به به ندرت سلاطینی پیدا می که بر و نفسانی خود و به و نیکی کنند. از این رو برپا سایه و از موقوف بر دو امر است: تنظیم و تدوین و دستورهایی که و و حق و اهالی را مشخص که نامه و گویند. استوار داشتن و محاسبه که با گماشتن از عقلا و دانایان و ملت می شود که به بین الملل و مقتضیات آگاه باشند. شورای ملی، مجمع رسمی است. در که که قوه اجراییه اند، تحت مبعوثان ملت باشند، از تبدیل به می شود. نیز با از مجتهدان بر آرا و صادره به دست می آید. (نایینی، 1361 ، ص 13-15) بدبختی های و ها و تباهی دین و و ملت را ناشی از می داند. او می شود که در صدر تا بنی امیه، و بود که و آن حد و داشت و بر آن و می شد. علت پیشرفت و ترقی سریع و سرعت نفوذ به ولی با معاویه بر اسلامی، وضع دگرگون گردید، (نایینی، 1361 ، ص 16-17) به نوعی، را با در صدر پیوند می دهد و در پی آن است که را در جهان نماید. موضوع مزبور را می عمده افتراق نظر با شیخ دانست. شیخ هر چند را با شرع می کند، آن را بدیع، نه به در و تا زیادی، وارداتی و تقلیدی می و دنبال ایجاد ای در تاریخ نیست. اما بقیه دیدگاه های و به زیادی و شبیه است. هر دو، را نه به آرمانی، به می پذیرند که زیان ها و بدی های آن به کم تر است و و نظامات آن در زمینه گسترش را در جهت دین و می ستایند؛ ولی هر دو بر این باورند که ایده آل و بی نقص، به معصومان منحصر است و در عصر و در که دست نواب عام حضرت ولی عصر(عج) از کوتاه به ارجحیت دارد. د. و و از مباحثی بود که آن را بدعتی در و می دانستند و طرف را به سرپیچی از متهم می نمودند. در چون و شیخ با نوشتن و رساله، به و دادند. این دو عالم، و را در بندگی غیرخدا و در و به از آن پرداختند. شیخ در خطاب به و می نویسد: لفظ و را شنیده، ندانسته که این و رقیت و تفاوتی است که در بود. عبد مملوک لا یقدر علی شی بود و شکایات خود هم نمی توانست نماید. تا متظلم می شد، می گفتند را با این حرف ها چه! چرا نفس بکشد؟ همه اختیارش با و است. بود حکم و مرگ مفاجات. (بهاری، بی تا ، ص 28) که شد، از نظر شیخ، به و مفهوم مطلق و از هر نیست، از بردگی ظالم واژه حر، در عبد می گیرد. نظر هیچ مناسبتی با بی بندو باری و از و دینی، آن که می نداشت. نظر را هم گام و هم سو با های خواهانه و آزادگی مصرح در می کرد. در به که را مرادف با بی و کفر می دانستند، می نویسد: اگر دین و به واسطه حال از حریت، از قید دین می آید و حال آن که مطلب از این نیست. (بهاری، بی تا ، ص 28) شیخ با این عبارات، را با این به چالش می کشد که آیا ایمان به و دین آن ها به خاطر از و است؟ در ادامه با آوردن این که از در نه بی و تخریب دین نگشته، & دول دین خود را محکم گرفته از و خیرات زعیمه خود آن ها، وادار به دین در بلاد هم گردیده& . (بهاری، بی تا ، ص 39) اشاره شیخ به کشورهای اروپایی است که با فرستادن مسیونرهای مسیحی، آیین و خود را در سرتاسر می کردند. آیت نیز به و داد. در این نوشت: و اما او هم دفع فرق موجود در است که اقتدای بیهوده کرده؛ اگر شخص دار کاری می مجازاتی و اگر بی عنوانی مرتکب می شد او را مجازات می دادند. در استبدادیه که اسمی از شرعیه رجال حتی المقدور مانع از شرع هم و سیاسات هم منضبط نبود[...] و نظیر این در مالیات معافی بستگان بود. (بهاری، بی تا ، ص 28-29) وی را وضعیتی تلقی می کرد که همه اعم از نوکر و و و پادشاه، در باشند؛ حکم بدون کم و کاست و تبعیض، در همه اتباع ایران، از شخص اول تا پایین قشرهای جامعه، ساری و شود. این به مسلمان و غیر مسلمان، یا عاقل و دیوانه، و غیر ـ آن که می ـ از نظر اجتماعی و همه و بودند. شیخ در پایان فصل هفتم می شود که این نوع از و م
تاریخ باز نشر :
زمان : 6 ماه پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 5

منبع خبر : خبرگزاری فارس
موضوع : سایر موضوعات
وقتی دلتنگ خانه باشیم

وقتی دلتنگ خانه باشیم


خبرگزاری ایران(ایبنا)_ سندی مومنی: است. که بر به نام عبدویی(راوی رمان)، در شش فصل می شود. به کردنشینان می پردازد. که پس از در و گری هایشان، از محل شان شده اند. که و حکومت، را با هر چه تر بر آن ها می کند. عشق شورانگیز را از سیزده تا shy;اش می کند. که در شکل می و پرقدرت و است. است. که دیگریِ مهم اش را در خود است. در های و روایتگر وقایع سال های 1310 تا سال های 1341 است و در این به و ها و نیز می پردازد. سه دارد. مند مند و اصلی. این سه ویژگی، از به می دهد. های به دو و است. است که با در جهت منافع می شود و در کنش و راویِ می کند. از و ها و محل بحث است. های نقد و این اختصاص به سه یاد شده و دو و به و ها و دارد. ای از طور که شد، در شش فصل به رشته تحریر درآمده است. به اختصار هر فصل را مرور می کنیم. فصل اول: در این فصل با و اش می شود و از عشق اش به مطلع می شود. فصل اول بر و عشقش، و شان و به ارس است. تاثیرگذار این ها به و کارزار ناجوانمردانه ای بین و هاست که با به آتش نیزارها به اوج خود می رسد. در این فصل شهادت یگانه، پسرعموی را که پیش از این عاشقانه اش را با فاطمه، خواهر بودیم. بزرگتر نیز در درگیری ها به می بیند. به ای که از حرف زدن و معمولی باز می ماند. فصل دوم: این فصل را به می کشد. فصل دوم دو سال از را در ترک های ایل می کند. در این فصل و را می شناسیم. خدایار،خانواده ای که از تا فصل دوستانه و همدلانه در به چشم می خورند. فرزندان دو این و که به که از و ترک ها از چشم می با خدایار، از این فصل هستند. فصل سوم: در این فصل به می کردهاست. که در آن دارند. محل ای که ها در نظر اند. ها، را در می چون هم نباشند هوس و انقلاب نخواهند داشت. در این فصل را در و نیمتاج می خوانیم. زن و شوهری که فرزندی و شان از راه است. محصولی که پیش از این ندیده بودند. پیش از به به می روند. در این فصل با 1312 رو هستیم. را و سپه می برند. شهر و دروازه رشت آن و مسجد جامعش در این فصل می شود. در و حادثه ای که پیش می به و و زدن چاه، حساسیت به که گمان می کند او را به نمی آورند و اش از از این فصل است. به است که در های در این فصل دارد. فصل چهارم: این فصل یکی از مهم فصل های است. که را پشت سر می و می کند. به این نیت که به و را بیابد. اما می کند. از این فصل می به نام به حسن سجل، یادگیری دوزی، سفر با و که می کرد به با زنی به نام قدم که پیش از او دوبار است. در این فصل ها و را با می و هم خلیل-حسن را هستیم. فصل پنجم: در این فصل حسن در شده است. او و وخانواده اش را در این فصل می خوانیم. حضورش در دورچال و باغی که ویرانه ای است. با همسر و و دخترهایش را در این فصل می خوانیم. به فکر می کند. در او را می و با او حرف میزند و را دارد. این خانوادگی خلیل-حسن با اش است و نیز این که کار کردنشان بیگاری نیست. آن ها در به طور مساوی با شریک هستند. این تحولی در خلیل-حسن و اش می شود. بعد از این مسئله، در این فصل و