صفرنت
صفرنت
خبرخوان »

خبر با برچسب چهره



مادرانگی، پشت میله های زندان

مادرانگی، پشت میله های زندان


تهران- ایرنا- ای پر از غم و از خود و با دلی از زندگی؛ وجه مشترک زنانی است که مادرانگی آنان پشت میله های سرد زندان به یغما رفته است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 ساعت پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 5

منبع خبر : خبرگزاری جمهوری اسلامی
موضوع : کل اخبار
روز و شب در سنگر مردانگی‌ها در خروش/ تا شهید عشق گشتی، سربلند از امتحان

روز و شب در سنگر مردانگی‌ها در خروش/ تا شهید عشق گشتی، سربلند از امتحان


رحیم از در فاطمیه که در درگیری با برخی آشوبگران اشعاری سروده است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 ساعت پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 6

منبع خبر : خبرگزاری فارس
موضوع : فرهنگی
با ارزان‌ترین دستورالعمل‌های خانگی چین و چروک صورتتان را محو کنید!

با ارزان‌ترین دستورالعمل‌های خانگی چین و چروک صورتتان را محو کنید!


چین و و روی است که هیچ کس با آن خوشحال نمی شود و برای افرادی که اهمیت به و شادابی می دهند راه درمان وجود دارد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 6 ساعت پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 2

منبع خبر : خبرگزاری باشگاه خبرنگاران
موضوع : سایر موضوعات
عکس روز نشنال جئوگرافیک

عکس روز نشنال جئوگرافیک


تصویر آپی از در سایت نشنال جئوگرافیک عکس روز انتخاب شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 8 ساعت پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 18

منبع خبر : خبرگزاری بسیج
موضوع : کل اخبار
فستیوال جاز در عربستان/ پایکوبی و سرمستی در سایه سنت‌شکنی‌های بن سلمان +فیلم

فستیوال جاز در عربستان/ پایکوبی و سرمستی در سایه سنت‌شکنی‌های بن سلمان +فیلم


به و بن از عربستان این‌بار شاهد بمب خبری دیگری در ریاض هستیم.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 8 ساعت پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 15

منبع خبر : خبرگزاری باشگاه خبرنگاران
موضوع : کل اخبار
عادت‌های نوشتن اسدالله شعبانی/ هنوز کار ارزشمندی انجام نداده‌‌ام

عادت‌های نوشتن اسدالله شعبانی/ هنوز کار ارزشمندی انجام نداده‌‌ام


خبرگزاری (ایبنا) نام ما را به یاد شعر ای می اندازد که ما سال ها پیش در اول ایم. شعبانی، و و است که 60 سال پیش در سرسبز بهادربیگ به آمد. او سال های از را صرف و و سرودن و است. این سال ها بیش از 500 است که های سنی و شده و بیش از 25 را در اش دارد. او آن قدر و که موهایش نقره گون شده و کیف پر از شعر و قصه به دست دارد. دلبسته و است و غیر از شعر ای ای میهن من را با بهره گیری از نمادهای ملی و همه بچه های سروده است. او بر و های ای هم در و پیش از و است. این ای شد تا در یک روز سرد مهمان باصفا و صمیمی اش و لحظاتی به یادماندنی را با او و همسرش منیژه پورقبادی، از کتابداران و و سپری و گپ وگفتی که در می خوانید. شما با شعر و قصه در چه سنی و گرفت؟ هرکسی ای با شعر و شده می اما این است که است در این باشد. من بود که بچه های و یا از آن برخوردار نیستند. من ام را در باز گذراندم. که در آن فقر و مشکلات و ها و خرافات و عقب ماندگی های عجیب و غریب اما من و تا دلم می در دل کوه و دشت می دویدم و در ها می زدم و می و نمی گفت تو کجا بودی؟ چه خوردی؟ چرا با سروکله ژولیده به می آیی؟ من زنی صبور و خونسرد بود. نمی می یا نمی خوری. می اگر گرسنه باشیم، به ناندانی می و می و سیر می شویم. اگر غذایی هم نهار یا شام بود می اگر هم کسی نمی گفت چرا غذا نیست. کلا نظم در غذا خوردن نداشتیم و این بی نظمی از با من و هم اگر به و نظر من را در همه جای پخش کنم. من در با های که و خوب و ام سگ، گرگ و های و بود و را با حس می از و گل های تا که با آن ها انس و داشتم. گرگ جزء بود که می شنیدم. به یاد آن بچه را به و کردم. من تا ششم در درس خواندم. بعد ام وقت کار است. در آن می بافتم و می رمانی که بلندترین رمان باشد. باری که مطلبی نوشتید یا سرودید چه من را با و های ای از آن که 14- 15 و نگاهم رمانتیک بود. در شعر هم و چون دوستانی که اهل شعر و من های بی عیب و نقص به قدما می می و می تو و که ای است و من می در آن حس که های شده اند. یک بار های به که در من بود. غیردرسی که چه که در صندوقچه مان بود. این قطع و به یک سری های محلی در جمع شده بود فلکناز و خورشیدآفرین ، امیرارسلان ، قمری و چند نوحه. این ها که حماسی را شب ها با صوت می خواند. پدرتان خوان کشاورز بود اما بعدا رها کرد و به پیله وری می پرداخت و به مرز و عراق و ... می رفت و پارچه های اطلس و چای و سایلی می و من را هم با می برد. به یاد یک روز راه ها را همه و فقط من گیر و به من می گفت: . و همه را به من بخشید. بعد از های به من حدودا10- 12 شعر های را می خواندم. در هم که های می شد که آن ها را می خواندم. هم به من راه و چاه را نمی در این سن این ها را بخوانی. حتی در هم کسی مرا و من و و را دادم. من بود که نه را به ام هم کمک می تا و در پا به پای من کنند. من تا در بودم. در ده ما می تا سوم درس و را در جای خواندم. هم به رفتم. ششم هم مثل بود. می است و من در در یک سرد که برف بود از و به و از بین که کار می و ای می دادم. بعد از آن را مثل و ...در را به می نوشتم. ها و را هم که از می در من بود. در آن اکبر مشکین و ثریا قاسمی از گوینده ها و صداپیشه های رادیویی که لحن صدایشان بود من این ها را می و می که نمی شد گفت شعر است یا ... در این و ادوارد فیتزجِرالد را می خواندم. پیش بود و می و هیچ که به برسد و من نخوانم حتی اگر هگل و سروانتس باشد. و که در و می مناسب سن شما نبوده، که در و چه 16 که به های و با دنیای شدم و فهمیدم که بچه ها هم هست ولی باز هم شعر نمی خواندم. ها به های عمومی پارک شهر هم می و مشتری همیشگی بودم. هرکتابی را گیر می با ولع می خواندم. در آن من را به می و نمی شعر می گوید. را نیز تا بعد از نمی شناختم. فقط عباس یمینی شریف را به در های می و و فکر می است. قاعدتا آن من چون من با آن شدم که و دشوار و می که داشت. یکی از قطب های من بود. تا سنم بالاتر رفت به کشف معماهایی و دهم که دیگران نمی توانند. به سراغ و نمی رفتم. در آن حافظ، مولوی، هگل، غرب، های و ... مهم بود و لغتی هم و کلمه که نمی از کسی نمی و به آن مراجعه می کردم. نداشتم. هم که می راه به ما نمی و فرمالیته را می و می رفتند. های ولی که از آن ها بیاموزم. فکر می یک قدم از هم کلاسی جلوترم و است. چیز شگفت تر بودم. هم همینطور بود. در بحث شعر می ولی من این را در و اطلاعات اوزان عروضی و بود. انشای هم نمی و متعارفی نمی که با ذائقه عموم مطابقت نداشت. اما در شعر گفتنم با و الگو گرفتن از و و و ... ها و مثنوی و می سرودم. که مرا راهنمایی کند و اول برو های شعر و های را بخوان، در عین حالی که من آگاهی یا در به های مخصوص دسترسی اما در های با افکاربلندی می شدم. از اشعاری که مادربزرگ و مادرم می یا که گردها می و با تنبک می زدند. است در ده که به هر از یک نفر از بچه ها را با او به می فرستادند کمک و گله را چرا می بردند. این از را هم بلد بود و با کار سختی بود اما من داوطلب که با به بروم. است که سیاوش یا سیاوخش را چندین بود و در قسمتی قصه را نگه می و به این ده ها بار مرا به برد آخر هم را به من نگفت. او هم سن و سال من هم که من به را می دید به ما می آمد که سرانجام در جریان جنگ شهید شد. در و مدرسه، وضعیت تان و دیکته داشتم. ریاضیاتم هم بد ولی ریاضیات همه بچه های ده از من بود. من هوش و بزرگترین من محاسبه فرمول ها و مساحت ذوزنقه ها و ... بود. در کنکور به اندازه ای که درس ها می گذاشتم، هوش هم می گذاشتم. آخر سر هم نمی آن را حل کنم. هوش که از میان آن همه فقر و و اعتیاد جان سالم به در ببرم. هم را می خوانم، بالایی اما خوب می و در باقی می ماند. در یک گیر و اما در و بودم. کلا پشت و به محض به من می از می من یا یا در می زدم و سخت بود.در یکی از به ما گفت به و درس بعد صبح و بدهید. من و از به به برویم. در آن من در و به با دست می گرفتم. در آن روز و بچه ها و ها را کردیم. آقا شدن است. از بچه ها که و من و دو سه تا از بچه ها. مان آمد و گفت: به به! چه بویی! چه ای! چه کسی این ها را یکی از بچه ها گفت: آقا اجازه! شعبانی! مان گفت: شعبانی! بله من در این کار ای اگر می یک بگیرم. بعد یک گرفتم. او کرد و گفت این تو را 20 می دهم. بعد را پهن و ها را خوردیم. بچه ها هم پشت تپه ای شده و ما را می کردند. آقا گفت بیا و اسم که اند را به من بگو. بچه ها هم به من می که اسم ما را من هم دلم و فقط اسم یکی از بچه ها را که گفتم. یکی از 20 که در من شد بود. شد که به هیچ وقت به نداشتم. اما با این قبل از و در می و و بود. با آدم های حشر و نشر باشم. اما شد به که به او رفت و در اش جمع می از من که چرا به نمی روی و مرا کرد. از حس من که در آن شده است و به اما به و فوق را رها و هم نکردم. اما به من یک شده است که دکتراست. بخش های شما در شد که که من عضو های می و این در شده بود. یکی از که به بود و و من را بود آمد و یک که را با مهر به من کرد. بعد از آن و شدم این در کار می کند. در آن بود و فقط یک از او و با او شوم با کسی که بی وزن و می که من با آن ها بودم. یک که با و و سخت است که با شعر و موج نو کند. در این مرا به در برد. از من کرد و را پر از های طولانی. کرد و تو در این سن می بعد من با هم و که را هم به او ولی گفت به درد نمی و ها است و از بین ام یک شعر را کرد و در که بشر بود چاپ کرد که به داشت. این شعر بود که از شما شد؟ نه. پیش از این هم می خواندم. و ... در به نام های بود که و که در حدی که در بخش کار شود در این چاپ می شد. پیش از این در این چاپ می شد. است که در آن هم وضع و درس و ام بود و پول و که چاپ می شد می در دکه های را ورق می زدم و چک می تا غلط باشد. در های چاپ شد. بعد از آن هم دو سه تا شعر هم چاپ شد. یکی از شعر ها هم در چاپ شد، در یک شعر من چاپ شده بود و در از شاملو. من هم که یک بچه شده بودم. ولی در آن پول را بخرم. هم که را و یکی از که زده شده ای که شعر من با اشک را پاک کن در آن بود را کند و با برد که به دهد. آن را اما آن صفحه. کریمی حکاک آن صفحات بود و آن شعر را چاپ بود. اما قبل از این هم شعر کوتاهی از من در چاپ شده بود که خلاصه بود و می آن را در جدیدم چاپ کنم پنجره ام را گشود/ پرنده ای با من نمی سرود این بود که چاپ شد و بعد از این بود که در گذاشت. به یاد در صحبتی که قبلا باهم در که به می رفتید با از های و از بگویید؟ چون بود که می و با با که در این شوم. قبل از به به طور اتفاقی شدم در میدان کندی آن (توحید) تالاری به نام نقش که در جمع می و شعرخوانی می کردند، حتی نمایشگاه عکس و نقاشی می گذارند. من که اهل درس وقت ها از در می و به می رفتم. در با و شدم. در تلویزیون کار می کرد و از پخش می شد. در بار با شعر شدم که شعر نو بود. که از شدت پذیرفتنی ولی به شدم که و و است و در دل آدم می کند و به شعر نو مند شدم. به کسی بود که شعر می و ای از اشعارش به نام شعر باران را به من هدیه داد. بعد از آن پیاده روها ی را و آمد. در بعدی بود را بخواند. او را نمی و او را ببینم. در با پوست تیره و ای و با هم صحبت می کردیم. منتظر بیاید و را بخواند. را صدا که و کنارم بود رفت و من متعجب شدم. هم کنارش بود با یک فرانسوی که می و من که چرا آن ها می خندند. شدم که او مظفر برادر است که خانوادگی ما شدند. به دلیل که ها را می یا از آن ها را یا های آن ها را با از شدم. دیداری که با در بود. پیرمردی با موی دولا در اتاق راه می رود و اتاقش پر از است و لابه لای ها میزی و پشت میز بود. من از با گفت وگو کنم هرهفته می پیش قاضی. او آن قدر خوش سخن بود که شیفته شخصیتش شده و ها با هم حرف می زدیم. به من می گفت رنج بکشی تا ادیب شوی، با وقت تلف کسی به نمی رسد. بود شعر مرا چاپ کند و از من بود هر چهارشنبه به بروم. اما او بدقول بود و چاپ نکرد. سال های سال بعد هم که با هم همکار شده با هم می گذاشتیم من می نمی آید و نمی رفتم. هفته بعد که همدیگر را می دیدیم، می پرسیدم: نرفتی؟ می گفت: نه! من هم با می گفتم: من هم نرفتم! من با طاهبازخیلی شوخی می کردم. بعد از در ای از رفت و من با م. حشر و نشر داشتم. او یکی از های درخشان شعر و کوشندگان بود. کسی را ندیدم که به این و با نثری بچه ها بنویسد. او بود و های را به زیبایی می کرد. اگر سیاه ها شد به همت و م. بود. یک خبرنگار ای و خوش بود و می چه را به چه کسی تصویرگری بدهد. من مدت ها با و در هم اتاقی بودم. دو سه روزه می کرد اما چون با می کرد اشتباهاتی نیز داشت. که از شما چاپ شد، چه بود و چه شد؟ با که در می مرابه امیرکبیر و عبدالرحیم جعفری می کار دهد. ای تشکیل شد و بخش های طلایی را با های شکوفه راه کردیم. سال هم به ناشر شد. در آن از که فکر می دور شود کیک آسمانی و را تجدید چاپ کنیم. در به تحویل به نام قصه شنگول و منگول که فولکلوری بود و از مادربزرگم شنیده آن را به شعر در قطع رحلی چاپ و 30 هزار نسخه فروش رفت و در عرض مدت کمی به چاپ دهم و به بچه ها انرژی می داد و غم و اندوه بچه ها را از بین می برد. با این در سال 62 در ما با هم و گل چاپ شد. قبل از این هم ای از کهن به بودم. همه دیوان را گزیده و در دو-سه با بودم. جلد آن با بیا تا گل برافشانیم چاپ رفت مدیریت عوض شد و به ما این را نمی چاپ کنیم. شما همه هایتان را در شورا تا به شود و آن هزارسال شعر بود که از سوی شد ولی طاهبازی که به برگردانده شده بود و ایرج میرزا را از آن حذف کرد و پراز غلط چاپ شد. در چاپ دوم ناچار شد ایرادهای آن را برطرف کند اما غلط در هست. این بود که قبل از همه ها چاپ اما کمی بعد از اولم شد. های هم مطالعات اید و هم و را به چه یا در آن و آثارش را می در آن و را می و از همه به داشتم. در آن دیوانه وار شکسپیر می و از کارش لذت می بردم. ادگار آلن پو، ساموئل بکت، آلبر کامو و ... را می خواندم. کهن از شیخ اشراق و عطار نیشابوری، تا که از های من بود همه را داشتم. اما و در آن در من ژرف تری که براین اسم و پسرم را هم و شمس الدین گذاشتم. با به ای که در شعر و تا به حال چند از شما شده من 50 سال است که در ولی آرشیو منظمی ندارم. به طورکلی من دو دارم؛ یکی های خواندنی که است بچه ها شود و به آموزی و کمک می کند ولی ارزش و که با اسم نمی شود. چون ما در عین حال هم و من فقط و بودن در را کافی نمی دانم و نمی نسبت به آینده بچه ها و ذوقشان بی تفاوت باشم. دوم که با اسم می شوند و فکر می کنم آن ها از مرز 500 است. از بین این همه که بچه ها اید به کدام اثر و تر هیچ وقت که ام ام و سفارشی ام و را همواره وظیفه می که لازمه اش تعهد است که ضعیف دارم. اما ام که بوده. که و در همه ها یک کار را ام و است و با کمال تاسف کار ارزشمندی ام که راضی شوم. به ضرورت روز در معرض ام و چون درگیری های در ای که در آن ام که بنشینم و موضوعی که دارم، بنویسم. یک لحظه جرقه ای در زده شده یا ام یا ننوشته ام. ولی هرچه دلم ام. ها را ام ماه نو نو به بچه ها مسائل عاطفی شان را به تصویری می دهد و از این منظر از این می آید یا به نام گل که در آن رنگ و که از این نمی آید و معتقدم که امروزه شعر ما شهری چون 70 ما در شهر می کنند. ولی در آن 60 در می کردند. ما در پرداختن موضوعات جدید جدی داریم، بین و سنت معلق مانده ایم و من نتوانسته ام آن طور که می بچه های شعر خوب تری بسرایم ولی این حس بچگانه در من هست که فکر می کنم است تا 100 سال این کار را دهم. در که خلق اثر هم ولی شما با به در نمی گیرد، آیا پیش که به این موضوع فکر کنید به بپردازید؟ هیچ وقت را نگذاشته ام و های هم ولی به آن هاسامان ام چون فکر ام که فعلا من و است. در آن هم بزرگسالان چاپ ام و که نصفه و در یا پژوهشی ام را به سامان برسانم. ولی کمبود وقت . ها و که در آثارتان به آن می پردازید را از کجا می آورید؟ های من است که با ام و به نوعی خواه ناخواه با آن ام مثل سقوط هواپیما، تصادفات جاده ای و غیره. کسی که پشت فرمان می نشیند حق جان سرنشینان را به خطر بیاندازد. های من برگرفته از رویدادهای است که به آن خیالی می دهم. که به ذهن هر کسی می آید با احساسات و حس فرد دارد. ما را که لمس اش نمی دانیم. چشیدیم می به آن دهیم. یکی از راه های عظمت بخشیدن به های است. در می شود کوه آهن چو دریای آب/ اگر بشنود نام افراسیاب این شاعرانه است که فردوسی به کار برده. هر و ای، در درونش که به دادش می رسد. من به گونه ای می که های سنی هم از آن برداشتی باشند و چندلایه است. شیرخوار و در هیچ هیچ هیچانه هم چاپ و به چند هم شده است. این شعر تجربی بود. در سفری که بچه کوچکی را بغل من تا نگهداری کنم تا ما چای کند. در این مدت قلمی بود و کلماتی را می که و یکسری صدا بود. لینگا، ددیی/ هاپو، پیشی، ببعی... قدقد، جاجو، جوجو/ قوقولی قو، بق بقو... بابا، تاتی، قاقایی... . این مفهومی اما هم آن بچه هم هم پدربزرگ و مادربزرگش و کسانی که در این مجلس بودند. این شعر را در جمعی در شورای شعر و ما می این را بسراییم که ندارد، و هم و شد که آن را چاپ به نشر افق دادیم. حتی در که یک سری کلمات آهنگین است در آن هست که بزرگترها هم دار است. هست چندوقت پیش یک نفر از که ادعای و سواد در جایی، از من را به از پور بود و بود روستازده است اما پور است که نو و را بر این و که از پور پیش از فکر می خدا ای ابرها بود که ظاهرا بچه هاست ولی نیست. این شعر ربطی به شهر و ندارد. این شعر یک ضد که می در خدا را این طور می دیدند و هم می در مسجد و اطراف ببینند. این حرفی است که سهراب سپهری پیش تر بود و خدایی که در این نزدیکی ست لای این شب بوها... که هم قشنگ بود. یاد پور بود اما و این هم یک چیز ساختگی است و کاملا یک است که نه است و نه چیز دیگر. اما شعر من نمایی از شهر بعد سبز و است که ای از فراز در شهر می کند و می رود. این شعر هم نو و هم به و می است که در شهر ترافیک اما یک به سبز و کرد و رفت و شهر شهر نیست. شهر فقط اگر به کشورهای غربی که در شده می بینید که همه جا سرسبزی و گل و گیاه در عین حال مترو هم هست. شعر من نیست. این که نظراتی می دهند گروهکی و فکر می کنند. فقط چون شعر من نبوده و شعر و مذهب باب است شعر مرا می خوانند، این در که فکر می ناقدند ولی دانش تحلیل دارد. شما در صداوسیما در و داشتید، در این باره توضیح دهید. سال 65-1364 بیش از 8 سال در در ای به نام جوانه ها و مطلب می نوشتم. و هم از می شد. هر صبح ما پخش می شد. اما بعد از این کار را رها کردم. شما هم در و و های و می بله من پیش از و به که از اوایل شده بود. که یاد منوچهر ترکمان پیش از در و بود مرا به از و شکوه قاسم نیا کرد های و کار با و مربیان. که آن ها نماندند ولی من چون به این کار و بعد از را هم رها کردم. در تالیف های هم دو سه بار های شدم، یک هم به مولف های اسمم را در ها آورده که من نقش و آن را پر از می و انتقاد به های دارم. اگر یک شبانه را به تصویر بکشید، را می کار های من و هیچ وقت ام که بخواهم مدونی باشم. این است که هیچ وقت با یک کار ما و نمی چرخد. من در و هم پیش از و به بودم. و هم بودم. در که حقوقم از یک آبدارچی کمتر بود چون تابع بخشنامه ها نبودم. اگر طرحی می و قبول می با عشق و کار می هیچ وقت مرا به نفرستادند. من بعد از بازنشستگی فعالیتم را به در نشر می گذرانم. چون تا پاسی از شب صبح زود نمی شوم. 9 به بعد به سوی نشر می روم. شبها هم 9 به می آیم، نه و نیم شام می و 10 به بعد هم و می شوم تا سه بامداد. پس شب ها می نویسید؟ وقت نوشتنم یا صبح زود است که می شوم یا شب ها بعد از شام. اگر صبح زود شوم صبحانه را می کنم و می شوم. شب ها هم که به می آیم هروقت به می رسم هرساعتی که شام می سپس ظرف ها را می و می به می رسیم که من و می شوم. من در مجازی است و ها و مقالاتی که می را از این می کنم و می خوانم. هم به سرای اهل قلم و جلسات پژوهی و نشست های دیدار با بچه ها می روم. از بین و مختلفی که آثارشان را چه کسی را پیشکسوت خود می دانید؟ از آنجایی که به هیچ نخوانده بودم، قصه های خوب بچه های خوب اثر را ولی هیچ وقت نتوانستم از او و با را می ستایم ولی این بود. از هم سال های بعد از چون کودکانه و ادیبانه تری داشت. ولی من اینهارا که بچه ها شعر کار می و نتوانستند روی من بگذارند. انسان می تواند از هر بپذیرد حتی است های هم روی من بگذارد و اینطور که حتما از بزرگان بگیریم. شما از سال 1374 تان را در نشر نیز چه شد نشر توکا را راه سال ها پیش که در چاپ با به خوردم، مجوز نشری بگیرم. چون یا چاپ که می را نمی و را که می چاپ نمی یا که عموما دولتی در دست می و را دستکاری می و اطلاع من چاپ می کردند. در های من با غلط چاپ می شد هم که اعتراض می نمی کردند. دلم می ناشری که های مرا دست نکند و همینطوری که هست چاپ کند. هم می و را و می نوشتند و چاپ می کردند. این شد که نشر را تاسیس و های را می کنم. بعد هم من دو تا بچه و راه نشر می توانست برایشان منبع کار و درآمد ولی هم ای به این کار و به رفتند. اگر یک روز را فارغ از دغدغه های روزمره، به خودتان اختصاص و که چکار می می خوانم. من هستم. شوم را از دست می دهم و می رود چندسالم شب روز تعطیلات است یا روز عادی. اهل فیلم و هم هستید؟ بله هم آرشیوی از کاست از دارم. روزانه با مقاله یا بخوانم آهنگی هم گوش می دهم. در ما همه با ملی و های ملی دارند. من به های و عارف قزوینی و با هیچ تصنیفی را حفظ نمی کنم از این دو را حفظم. همسر و دخترم هم همه ها را حفظ هستند. من ولی پیش آمد و نمی صداها را و می کنم تا که قدرت ام را از دست ام های ام را بشنوم. اگر شما و نبودید و نمی چه می می شدم. پژوه، پژوه یا باستان می شدم. من ملی-میهنی به و اگر می همه را جمع می و نمی آلوده شود. شاید این تفکر از صادق هدایت به من منتقل شده که می دلم می بتوانم تنم را جمع کنم و نگذارم قاطی شود من می گویم نه تنم بلکه وطنم. من هرچیزی که است زیباست چه واژه ها، چه دین، چه و چه زبان. با همسرتان چه در این داشت؟ سال 1360 با شدم. آن ها دختران که به و در جمع شده و با هم بخشی به نام که قبل از اداره می کرد را بود دوباره راه کنیم. یکی از به نام شهره که از بستگان بود و از او با شدم هم در کار می کرد. جمع و را به آفرینش های راه کردیم. در آن انقلابی تندی در بود. من با ایدئولوژی موافق این بود که من در ای شده و از قرآن می و شکیات حفظ و پامنبر می رفتم. تا قبل از به بیایم گمان نمی به غیر از شیعه های هم دارند. بعد بزرگتر از این چارچوب های تنگی است که ما باور داریم. به نام انجیل ها با و عیسی مسیح حرف های می زند که اگر حرف اینجا زده شود، فرد را می کشند. که ما وحشتناک با آن است. به قول سختگیری و خامی است/ تا جنینی کار خون آشامی است . به یاد در پسر که اش را نبسته بود آوردند قلعه و به دستور خان که یک آخوند بود تازیانه که چرا پیرهنش باز بوده. همه افراد در حتی من همه جا حتی پیش ما و این سنت که در ذهن آدم می رود به این نمی توان از ذهنش خارج کرد و به درونی می شود. در که شد با انواع ها مثل اهل قلم گرایشی به چپ و فکر می عدالتی که خدا نتوانست در کره کند می این همه ها بود و ما هم فریب آن ها را خوردیم. و من اعتقاد بشر راهی مهار باشد. یکه تاز حاصلش جنگ و خونریزی و است. اما ما ندیدیم با ها مارکسیسم و سوسیالیسم عدالت شود. در روزهای اول در ای شده بود همه های پیش از و همه های خوب را از های در انبار پارس تا آن ها را کنند. من و عده ای به و من کار عاقلانه ای مخصوصا هم در بین این است. جروبحث بالا گرفت و از سوی ای در شد که آور امت اسلامی است و من زده شدم و غلط و سخنان آور است و بوی استعمار از آن می آید. این حرف را زدم دعوای شد و همه طرفدار خمیرکردن بودند. فقط سه نفر از من حمایت کردند. یکی ارگانی که بود و گفت که نظرش را است. یکی وحید طوفانی و همسرم، منیژه، بود که گفت: نباید را به شاه است در این شاه را هم خراب کنیم، این شاه با آن شاه فرق می کند، این چه استدلالی است که کشور ماست و این سرآغازی شد و ازدواج ما. درواقع ما را به هم رساند. بعد به راجع به های را درآوردم و را دادم. بعد کارمان شده بود که به می آمد ارسال به ها. این شد کار من در تا جنگ شد. من جنگ و سبب شد نتوانم خوب با کنم و حاضر از پروژه را که پیشنهاد می اجرا کنم. با این حال جبهه و یک سری با خاطرات جنگ بچه ها جمع آوری و از سوی شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 9 ساعت پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 3

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
هزار و 85 گزارش از 76 روز پرحادثه/ امتداد خط انفجار و ترور

هزار و 85 گزارش از 76 روز پرحادثه/ امتداد خط انفجار و ترور


به (ایبنا)، جنگ و ای است که از سوی و در 57 جلد پیش بینی شده و 23 بهمن 57 تا جنگ و قطعنامه را می شود. از این با با محوریت های گام اول: (ع) و ناکامی در به درآمده است. یدالله ایزدی، و نگار مسئول شفاهی و و نویسنده این در گفت وگو با خبرنگار ایبنا، ضمن این پژوهش، به و فصل های آن پرداخت. از جنگ و چه را و مهم در در آموزش و پرورش با و به در ارتباط بودم. با به اهمیت این برهه از پژوهش و تالیف جلد جنگ و به من پیشنهاد شد. با مشورت و هماهنگی مرکز، براساس در اختیار، مطالعاتی در این دادم. حاضر، 76 از اول مرداد 1360 تا 14 مهر 1360 را می شود. در جنگ و عراق، وقایع های ضد و و شده است. و این ها، های آن و ها، ها، و گرفت. از و در مدت 40 سال در جمع شده است. از بین ده ها سند، پنج فیش و سه عکس نیز شد. این پنج فیش در مذکور و به تفکیک هر روز دسته و در ذیل هر به گرفت. در مجموع، یک و 85 شد و هر روز از این 76 روز به منزله یک فصل از است. درباره جنگ که در این 76 روز رخ داده، دهید. این 76 روز یکی از پرحادثه های دهه 60 است. ای که بنی صدر از عزل، جنگ رکود را می گذراند و مساحت از های را بود. در این همه نگاه ها به بنی صدر بود و این موضوع، سایه سنگینی بر همه از های جنگ انداخته بود. در این با در سطح نیز مواجه بودیم. در یک کلی، جنگ را می به دو بخش کرد: های قبل از و مهم و اثراتی که در سرنوشت جنگ به جای گذاشت. در بخش نخست، 11 اهداف کوچک که تاثیرگذاری بر جنگ نداشتند. از این های می به چمران در - ماهشهر، و و بازی دراز در دشت ذهاب، کرد. اوایل مهرماه پس از عزل بنی صدر از جمهوری، به و گام ها با با هدف های شد. هدف این یک بود. در این های و از که داشتند. 77 از و 16 از به در شرق کنند. که یک شده ای به 130 را در و دو مهم - و - را بودند. این 5 مهر 1360 با هشت سه یک و دو تیم و های و 16 از در (ایستگاه های 7 و 12) و - با به و را در شرق و های را کند. جنگ از این بود. به کل و پور به شدند. پس از که به سمت و به جای وی علی شد. این در ها شد که آن کل قوا و چند روز بعد بود که در آن تا غرب عقب شدند. بعد از به به غرب اختصاص دارد. مهم این 76 در این هر روز از این مقطع زمانی، یکی از فصل های است. به بیانی 76 فصل است. در هر ابتدا و در به های ضد و و بیان شده است. پس از پیروزی اسلامی، های متعددی شد و یکی از این درگیر با های جدی، که این ها های تاریخی طولانی داشت. غرب و برخی و های مواصلاتی این در بود که با لجستیکی تحرکاتی می و این را بودند. در این و در نظر، دو شهر اُشنویه و بوکان از این ها (حزب کردستان حزب کومله و رَزگاری) شد. از این می به مرزی سیرو در ارومیه و مَرگِوَر (محل تلاقی ترکیه، عراق) که سه مرز هم نامیده می شود، کرد. در این 85 روستا و بخش های از ارتفاعات این شد. با به این نوعی پژوهی به های ضد ناامن کردن و ها، اجرای کمین، مین و درگیری ها هم شده است. کتاب، به های ضد در و از است. ها از سوی ها می گرفت؟ های که در جریان به مقدار و مهمات بعدها به سمت و متمایل شدند. در این و به خلق (منافقین) که در اوج ترورها است. این در در دو سازماندهی شده بود: 1- خط و ترور 2- راه اندازی سراسری خیابانی و با هدف قیام توده ای. در هم دو های را می داد: 1- ها و اماکن متعلق به 2- و چرخش تدریجی به سمت غرب (این ای مارکسیستی ولی در این خود را به سمت غرب علنی می کند). در این 76 روزه، یک و 82 ترور، بمب و خرابکارانه در داد که طی آن ها، 387 تن از عادی و انتظامی و بسیجی و 667 تن نیز مجروح شدند. به طور میانگین در هر روز 20 در می که تا حدودی جنگ را تحت داد. تحلیل در این این که با راه انداختن آن را به ماه های قبل از تبدیل کند. از نیمه دوم شهریور به مدت یک ماه، 12 (هفت در تهران و پنج در شهرستان ها) روی داد. تصور می کرد با این روش به آن ها می پیوندند و این به جنگ منجر خواهد شد. بنی صدر و در و های تبلیغات این خط را رهبری می کردند. بخش های های ضد در برنامه ریزی شده بود. این ها و بود. در این 20 و به که حرکت قابل توجهی بود. رسانه های هم خبرهای را پرنگ و در حد گسترده پوشش می دادند. به هوادارانش در از بود که به و های که از این می از در دانمارک، در وین و به دفتر هواپیمایی ایر در نام برد. از موضوعات مهم با های ضد است. در ها و سخنرانی های آن به روشنی مشخص است که دم از ضدامپریالیسم می زد، جدیدی را می کند. در جدید، می کند از خود نشان دهد. در این بنی صدر و به پناهنده شدند. یکی از سرفصل های مهم در سازمان، پیوند با رژیم بعث است. های صدام و آن ها می که آماده بنی صدر و هستند که و این درخواست را می پذیرند. اوضاع و چهارمین است که آن شکل گرفته اند. این اند؟ در این فرار بنی صدر و برگزاری و انتخاب محمدعلی به است. کمتر از 40 روز پس از این رویداد، در هشتم رخ داد که را کرد. پس از این اتفاق و و باهنر، آیت موسوی اردبیلی و آیت هاشمی رفسنجانی شد و در 10 محمدرضا مهدوی کنی را به نخست وزیر تعیین تا خللی در رخ ندهد. یک ماه پس از و در 10 مهر 1360، به اولویت در این حساس شد و در 13 مهر آیت خامنه ای به به شد. نظام مدیریتی و در این پرتلاطم و پرالتهاب (جنگ، گروهک ها، مرزنشین و خلأ در کشور) یک ظرفیت استثنائی را عبور از این از خود بروز داد. در این شاهد تنش هایی در دیپلماسی از و و و بودیم. در این دهید. در پی و بنی صدر به فرانسه، پرالتهابی در دو ایجاد شد. در پی از و دو به محموله دانمارکی که مواد منفرجه حمل می کرد و مقصد آن یکی از بنادر بود و این در خلیج فارس از سوی توقیف شد و ادعای بمباران تاسیسات نفتی از سوی و تحت گرفت. به با آزادی بخش فلسطین (ساف) است. ادعاهایی مطرح شد مبنی بر از اسرائیل خریده است. در هدف جو تبلیغاتی به پا تحت دادن روز قدس بود. در این حین، دیدار هانی الحسن، مشاور یاسر عرفات با در پاریس، با ساف را تحت داد. جمع شما از این بحث یک و 85 در 76 هر به مثابه یک مقاله که از دل هزاران سند استخراج شده و ساختار یافته اند. در هر روز از این 76 روز در یاد و استنادات استفاده، شده است. این در 1356 صفحه شده و در ابتدای آن ای مفصل شده و افرادی که فرصت خواندن همه جزئیات را ندارند می توانند به مراجعه کنند. در نیز فهرست به راهنمایی آسان تر و خلاصه ای از پژوهشگران آمده است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 9 ساعت پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 1

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : مقاومت
گربه ‌ای با چهره‌ عجیب ولی زیبا +فیلم

گربه ‌ای با چهره‌ عجیب ولی زیبا +فیلم


چهره و ای در فرانسه با دو رنگ خاص توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 1 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 1

منبع خبر : خبرگزاری باشگاه خبرنگاران
موضوع : کل اخبار
آموزش چهره به چهره اصول ایمنی به دانش‌آموزان

آموزش چهره به چهره اصول ایمنی به دانش‌آموزان


رئیس آتش نشانی و گفت: این با هدف و از به ویژه مربوط به چهارشنبه آخر سال اجرای طرح آموزش به دانش آموزان را آغاز کرده است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 6

منبع خبر : خبرگزاری باشگاه خبرنگاران
موضوع : کل اخبار
چهار خبر از شهرستان های ابرکوه، یزد، اردکان و بافق

چهار خبر از شهرستان های ابرکوه، یزد، اردکان و بافق


یزد - - 3.5 در بافق در اصلاح هندسی تقاطع جاده سه چاهون و نشست توجیهی طرح کاورزی مدیران مراکز غیرانتقاعی بهزیستی اردکان از جمله خبرهای روز پنجشنبه است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 3 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 16

منبع خبر : خبرگزاری جمهوری اسلامی
موضوع : اجتماعی
ایران از لحاظ علمی در منطقه خاورمیانه حرف اول را می زند

ایران از لحاظ علمی در منطقه خاورمیانه حرف اول را می زند


کرمانشاه- ایرنا- استاد و با اشاره به پیشرفت های بعد از انقلاب اسلامی گفت: ایران اکنون از لحاظ در منطقه خاورمیانه حرف اول را می زند.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 12

منبع خبر : خبرگزاری جمهوری اسلامی
موضوع : کل اخبار
تجربه‌ مربیان، گنجینه‌ آفرینش‌های ادبی است

تجربه‌ مربیان، گنجینه‌ آفرینش‌های ادبی است


به گزارش ایران (ایبنا) شصت و با های و و با و بزم آرا شد و دو این به این بخش و ها و های آن پرداختند. بزم آرا، مسوول استان خراسان رضوی در این به از های این بخش و گفت: در این ها می به که آن ها را به فرد است. های و ای و های هر کدام بخش جداگانه ای با های مکمل هم هستند. ساختارمندی، سیر و روال منظم و مدون، ویژگی های این ها است. این سیر هم در برخورد با مشخص شده است و هم این که می داند که از است چه مراحلی را طی کند. در این فعالیت، در های با را می کند و ها می شود. و او بر ی عضو را دو می کند و او سعی در حفظ این در عضو می کند. در ی است که شکل می گیرد. با خود ذهن عضو را سوق می دهد به سمت و بعد به به نفس در کمک می کند. علیجانی، های و فکری، در این گفت: و کارشناسان با می و را به زیستگاه به می کنند. ما که هدف ها آماری و کمی نیست. ما در عرصه با کمیت در ارتباطیم. خود را در اختیار عضو می و به سادگی او را به شهر و داستان آماده می کند. در این راه مهم او چند یا تعداد این چقدر است. وقتی او خلاق را پشت سر می در از هنگفت بهره برده است. در این میان از سوی می شود که عضو کند و در اصطلاح او را کند. در این ها در های می شود. در این است که ما می باشیم. این در این به در های کرد و افزود: بخش از های این بخش است. ها را از اما هر چه رخ می دهد در بر است که در سال های شکل است. همه چیز بر ی می که او اهل و با است. بزم آرا در به بخش های های پرداخت. این و کرد: در بخش ای نیز های های رخ می دهد. گو به و می پردازد. ما می که یک و مهم است و این بخش که آن ها نمی با چه کسی در اند آن ها است. در آن با به این ها می که های از سوی ای می شوند. و این است آن از که های جای این را بگیرد. ما هم هم ایمیل اما خود دوست دارند نامه نگاری و شکل کاغذی این را بیشتر می پسندند. او به این نیز داشت: یکی از مسایل پیش روی این رشد تک است. اما با شدن های این نیز فراهم شده تا آن ها به به و کلامی نیز بپردازند. این شاعر در از خود به موضوع های و لزوم این بخش کرد. او به ظرفیت پژوهشی این و آن ها را یک نوع و ای فرونشاندن تب از سوی خواند. در این گفت: ما که رابطه و عضو یک کار اداری نیست. فرصتی مطالعات شناختی است. و نگه داری سبب می شود ما با نگرش و نگارش شویم. مجله ی نشانی نیز گامی در جهت بود. نمونه ای از و گویی به آن ها منتشر می شد و الگویی می تواند وزیر آموزش و راه گشا هم باشد تا در در و نه با خواست و و شود. بگذارید این طور بگویم، ما در این درگیر نیستیم و این یکی از جنبه های مهم ماست. از سوی خوب است به های کنم این رویداد کم نظیری است که ما فرصت با نویسنده در قالب نقد کند. ما از ادبیت فربه شده اند و حالا در مقام منتقد می شوند. اما در راستا که از صرفه جویی می شود اولین جایی که صدمه می بیند است. ما برگزاری 31 در طول سال را داریم. اما این محمل نه به سود مولف است در بیان، و بالابردن به نفس تاثیر می گذارد. این داد: دو پنجره محملی است خطا کردن و بخشیده شدن و پیش از به فضایی را تجربه می کند. در به مشکلات، ها و راه ی های پرداخت. وی یکی از معضلات این بخش را نداشتن استقلال در برخی از تصمیم ها دانست. او مراحل نشریه این بخش از سوی بخش ها را یک آسیب و گفت: ما یا بپذیریم که ایم اهل فن اند و به آن ها یا منتظر و تر شدن در یک باشیم. که ما اجازه ی پرواز به مربیانمان در یک فضا را نمی دهیم، در ضربه پذیر می شویم. در مدتی که من افتخار خدمت در این را داشتم در مضیقه بود. با انبوهی از در کلاسورها و از سویی جذب نیرو نداشتیم. می 349 1030 اندک است. از طرفی گاهی با این نقد می که ما چرا محدوداند و چرا ها صعودی نیست. این درحالی است که با اهداف کمی به نیامده است. بزم آرا نیز کرد: من این است که ما در بخش موفق نبوده ایم. و های به فرد زیادی اما ما چراغ خاموش حرکت می کنیم. مثلا لازم است ما هفته ای 10 کانونی را در فضای و این نمی افتد تا بازتابی هایمان باشیم. یکی از راه های این بخش را دسترسی به تجهیزات خواند. بزم آرا نیز را نیازمند ها در خواند. بر اساس خبر اداره کل روابط عمومی و امور بین الملل کانون، در این در جمع به بیان خواسته های خود پرداختند. تولایی ضمن تقدیر از های شدن های ادبی، ارسال 3هزار به دست اصلی و از ناشران در های را از های مهم و تاثیرگذار های و و خواند. های و و روز دوشنبه 30 بهمن در مرجع در مجتمع شهید ملک شامران شد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 12

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
کشور ما در زمینه پیوند کلیه پیشگام است

کشور ما در زمینه پیوند کلیه پیشگام است


چهره و گفت: به زمانی پزشکان هندی در حضور داشتند و ایران در حوزه علم و فناوری شدیدا ضعیف و فقیر بود.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 13

منبع خبر : خبرگزاری باشگاه خبرنگاران
موضوع : کل اخبار
وقتی دلتنگ خانه باشیم

وقتی دلتنگ خانه باشیم


خبرگزاری ایران(ایبنا)_ سندی مومنی: است. که بر به نام عبدویی(راوی رمان)، در شش فصل می شود. به کردنشینان می پردازد. که پس از در و گری هایشان، از محل شان شده اند. که و حکومت، را با هر چه تر بر آن ها می کند. عشق شورانگیز را از سیزده تا shy;اش می کند. که در شکل می و پرقدرت و است. است. که دیگریِ مهم اش را در خود است. در های و روایتگر وقایع سال های 1310 تا سال های 1341 است و در این به و ها و نیز می پردازد. سه دارد. مند مند و اصلی. این سه ویژگی، از به می دهد. های به دو و است. است که با در جهت منافع می شود و در کنش و راویِ می کند. از و ها و محل بحث است. های نقد و این اختصاص به سه یاد شده و دو و به و ها و دارد. ای از طور که شد، در شش فصل به رشته تحریر درآمده است. به اختصار هر فصل را مرور می کنیم. فصل اول: در این فصل با و اش می شود و از عشق اش به مطلع می شود. فصل اول بر و عشقش، و شان و به ارس است. تاثیرگذار این ها به و کارزار ناجوانمردانه ای بین و هاست که با به آتش نیزارها به اوج خود می رسد. در این فصل شهادت یگانه، پسرعموی را که پیش از این عاشقانه اش را با فاطمه، خواهر بودیم. بزرگتر نیز در درگیری ها به می بیند. به ای که از حرف زدن و معمولی باز می ماند. فصل دوم: این فصل را به می کشد. فصل دوم دو سال از را در ترک های ایل می کند. در این فصل و را می شناسیم. خدایار،خانواده ای که از تا فصل دوستانه و همدلانه در به چشم می خورند. فرزندان دو این و که به که از و ترک ها از چشم می با خدایار، از این فصل هستند. فصل سوم: در این فصل به می کردهاست. که در آن دارند. محل ای که ها در نظر اند. ها، را در می چون هم نباشند هوس و انقلاب نخواهند داشت. در این فصل را در و نیمتاج می خوانیم. زن و شوهری که فرزندی و شان از راه است. محصولی که پیش از این ندیده بودند. پیش از به به می روند. در این فصل با 1312 رو هستیم. را و سپه می برند. شهر و دروازه رشت آن و مسجد جامعش در این فصل می شود. در و حادثه ای که پیش می به و و زدن چاه، حساسیت به که گمان می کند او را به نمی آورند و اش از از این فصل است. به است که در های در این فصل دارد. فصل چهارم: این فصل یکی از مهم فصل های است. که را پشت سر می و می کند. به این نیت که به و را بیابد. اما می کند. از این فصل می به نام به حسن سجل، یادگیری دوزی، سفر با و که می کرد به با زنی به نام قدم که پیش از او دوبار است. در این فصل ها و را با می و هم خلیل-حسن را هستیم. فصل پنجم: در این فصل حسن در شده است. او و وخانواده اش را در این فصل می خوانیم. حضورش در دورچال و باغی که ویرانه ای است. با همسر و و دخترهایش را در این فصل می خوانیم. به فکر می کند. در او را می و با او حرف میزند و را دارد. این خانوادگی خلیل-حسن با اش است و نیز این که کار کردنشان بیگاری نیست. آن ها در به طور مساوی با شریک هستند. این تحولی در خلیل-حسن و اش می شود. بعد از این مسئله، در این فصل و شدن نیز به می آید.در های دو در این فصل به وقوع می پیوند: اول: خلیل-حسن فرستادن ای به آغگل. او از آقای گل محمدی می او ای و به در بفرستد. آن هم نشانی فرستند و و گیرنده! دوم: خلیل-حسن مشدی محمدعلی، علیرغم مدام او را به لال می کند. در این فصل می که حسن به می کند. فصل ششم: فصل فصل نیز می شود. فصل لال شدنش. فصل انتشار که و در همه جا نقل می شود و حیرت می شود. فصل ششم فصل باز شدن دل است. سه طور که در به آن شد، سه که در مند و مند و خود را می دهد. هر از ها، می شود تا در یک کلی را دریابیم.در هر از های نام در شکل که شک نمی از آن ها صرف نظر کرد. اول: مند گر چند دهه از است که در دارد. به در و شده است که در گر باشد. در به یکی از های می کنش گری می کند و را تا که و می کند. در که های معاصرمان، به و به جهت ها و های کوتاهی می که در بی به سر می برند، از به در و پرداخت می باشد. نویسندگانی که در بی به سر می برد این ادعا را که بی زمانی، به شان می دهد که به همه ها باشد. این است. مضاف بر از ازلی و ابدی بشر که به انعکاس در های تن به نمی دهند؛ اما این که های از در شکل های ما در دارد. در این بخش ای که آن است. به طور قطع در به این که آیا از پرهیز می شود. نیست. به های کند؛ اما قصد باشد. در به مثابه یکی از مصالح شکل نقشی بر و است در تاریخی، عمل کند. دوم: مند این در از دو جهت کلی بحث است : در بی و انبوه. الف: در بی در های را می کند. در در های روی می دهند. که در جغرافیای پهناور کشورمان است. به طور در فصل و کوه دو هستند. این دو به در تا می و در حسرت و از می رود. در ارس باران، فشک، میلک و شهر قزوین، های که در به آن ها پرداخته می شود. و های در این ها و و کرد در این روستاها، محل به می آید. است با به های از های بکر و و به متکی بر دامداری و کشاورزی، ببرد. بی در هدفی را می کند که بی می کرد. های اثر به همه ها و با توضیحی که در بحث بی شد، از نمی طلبند و بی توجهی به خدشه ای در شان نمی کند. اما این که خالق اثر،می با از های های خاص تر و های متنوع تر را باشد. به نظر می رسد از به ها و خرده های شده و به اثر جذابیت های و تحلیلی و تفسیری می بخشد. ب: در با انبوهی از ها رو که یا در بی می و یا در شهرها. (عمدتا تهران). به مناطق خلق اگر نگویم به کلی نادیده شده به شدت به حاشیه شده است. این (توجه به در و بر شهرها) نیست. در نیز این هستیم. نیز و های آدم های را به خود و گه گاه این چند از نیز کنند. یکی از های این دو موضوع(بی و بی در ادبی) ای شدن ادبیات(همشکلی آثار) است. بعد از ها و های می شود که های که یکی هستند. های شان یکی است. و ها و ها به هم هستند. این در را و کرد. بر از و به ها و های را می کنند. که در ماند. که ذهن است و به به ها و ها می شود. این بیاورم. شرق از ای به نام است. در این دارد. حافظیه. دو و در کتابخانه با هم می شوند. اش را از در ورودی از می کند و... عزیزمن فریبا کلهر نیز است. این نویسنده، شهر و در آن را (خیابان های و فاضل)به ای خاص می کند. به نظر می رسد مخاطبی که بعد از شرق به می رود و یا به در تهران، مواجهه با این ها داشت. او در خود و را در این ها ثبت است. که اوست. می این ها ای از نوع به بیاورد. این مسئله(توجه به و ثبت ای از آن در مخاطب) در به نظر است. در این دو است که به و در ادبیات، مسلما می در شکلی هنرمندانه در نظر های باشد. امید که این متن، نکنند به این دو از خاص و تخیل و خلق ها و فراواقع می کاهد. سومین ویژگی: اگر را عاشقانه، از دلبستگی به بدانیم، این عشق که در پرقدرتی پیش و ها و به می از دو جهت است. عشق به مناسب و این در مقام برانگیختن حسی نوستالژیک. الف: عشق به نظر می رسد عشق محوری باشد. اما این عشق ابعاد را نیز در خود دارد. است طرح و و ماندنشان در گری و از می شود. از عشق بطن های چندگانه هوشمندانه است. چرا که عشق است که می آبستن لایه های و باشد. به های موضوعی چون در بالفعل شده است. ب: عشق یکی از های است. این در تار و پود (انسان نوعی) رخنه است و سخت است که از آن کرد. را در نظر بگیرید. به یکی از های امری بدیهی است. اما در با در دارد. ای که در می کرد، را می کرد که به آن داشت. مصرف، بر می کرد. اما ای که در می الزاما کالا، نیازمندیش را در نظر نمی گیرد. او می فلان را باشد. این که بین و نمایان می شود. از در برخوردی با شده داشت. او را می خرید تا مدت از آن کند اما مدرن، دار به خود دارد. را به نیت از آن کند نمی کند. که زده شد،مسئله جایگزین شدن به جای و هم که در مجموع را به است. این به فضاهای تسری است. به جهت می توانید را در و بین و و نهادهایی و ساختارها و های نیز کنید. بعد از و در این ناپایدار، را می خوانید. که در آن که و فقط در و اما در چند دهه و دارد. این حس نوستالژی را در بر می انگیزاند. رمان: و طور که در شد، به دو و های می شوند. این های در دارند. با و در پیوندی تنگاتنگ و در کنش گری را دار است. به های این دو مفهوم، کمک به سزایی در کرد. نخست: در فصل اول با می شود که عقبه ای دارد. این در فصل اول می شود. در راستای از ترکیه، به منطقه کردنشین می کند.خانوارهای کرد غافلگیر می شوند. که به سرکردگی احسان نوری پاشا در کوه های می خورد. با های قزاق، کرد را به به نام ارس می کند. در ساختارهای که می را کند و به کند که از اصل خود دور شود به طرداجتماعی است . به طور در سطح اول را کرد هستیم.از دید گالتونگ را می به زیر طبقه کرد: هدفمند در بی هدف. در ساختاری. در ساختاری. در روانی. به در قربانی. در فرد می شود و است خشن به است و به می شود و شدن یا انواع به فرد می گردد. در که های به می و نمی فرد را به در نظر و بر به غیرمستقیم است. تظاهرات خارجی را می به شکل و شانس های کرد نه به بدنی. هر دو (فردی و ساختاری) بر روی و را می کنند. هدف هر دو نوع تاثیرگذاری بر به کاستن از تحقق های فرد است. به گالتونیک با و مستقیم نیز به شده در داشت. به آن که دارد. نیز امر تلقی می شود (جهانبگلو،1384 :93). که کرد می و به نیت پراکندگی و دور نگه آن ها از اصالت خود است. با این هدف، و را به می کند. این و در و می شود. در عدم در معین. طور که در می خوانید، کرد به ارس می و بعد از آن به دیگر. در هر و ای کرد را می کنند. در از نقل می کند: بود خدا هی زاد و ولد و هی مرزها. یک را شاه عباس فرستاد سمت هرات. یک عده را فرستادند سمت شمال. (علیخانی،1396 :133). در از باب علی می خوانیم: ما را می تا بی رگ بشویم. (علیخانی،1396 :167). در فصل سوم نیز که جابه جا شدن ها با مشقت است می گوید: اند که به هم قانع باشیم. (علیخانی،1396 :129) در از و که می به چه است می خوانیم: گفت: را کوچانده اند یا جنگیدن و حفاظتِ یا... گفت: یا که بین باب و پسر و و را جدایی بیاندازند. (علیخانی،1396 :71). که از ناحیه به جهت جلوگیری از های بعدی،اعمال می شود در فصل های اول و دوم و سوم که ها می شود به وضوح می شود. در فصل از قزاقی می خوانیم: اگر دستور با کامیون ببرمتان ارسباران، همه تان را در آتش نی زارهای تان هلاک می کردم. حیف گلوله! (علیخانی،1396 :62) این در است که کارزاری را در قبل می و از ها بر خانوارهایی که بی دفاع متعجب می مانیم: باب دو قدم از دور بود که زلزله شد. پشت به در آمدند. دو قدم آن طرف تر از شب را نمی شد دید که را به و لرزید و شیشه ها صدا و خاک رفت و آن وقت های آتش رسیدند. (علیخانی،1396 :49) در و به آتش می خوانیم: فرش را تکان انگار. سال کسی را بود. از فرش طور خاک در هوا تا نفس ها و را پس و این فرش را از جا به آتش اند. (علیخانی،1396 :51) در فصل اول را می کند. در فصل و رخ می نماید. آن جا که را نمی و دام های شان را مال خود می و به می برند: سال مان هم بود و مان شده و می یکی از که و پچه پچه با و و باب که سرمان...من آن وقت. که با غیظ شان که بود توی باب که بود را سمت شان. چند سر و تا بود زده بودنش. شده بود چوب که ای، پیش پای اش در بود و در دشت بود. (علیخانی،1396 :125) این حجم از و و هر نوع در را به می گذارد. در که می شود به و است. به فصل سوم که از می شود: پرت مان از مان به که می خواستند. تا به شان خو تا شان را تا را باز هم مان کردند. (علیخانی،1396 :128) طور که شد، در و در جهت ختم هر است. در را از و شان دور می کند. می کند که نه در جای ای و نه به که پیش از این می دادند. در که کرد به می از را هستیم. آن جا که به می تا سپه را کنند. در ای و را این می کند: و من ردی از در سنگ ها نمی دیدم. سنگ در دم که از یک سر می رفت و از یک سو به می کرد که ته اش بود که شب توی بودم... پتک زد به که سنگ شده و سنگ را کرد تا خاک با به در آید. نمی سنگ ها را تر. با پتک به که سنگ ها و سر از تن شان جدا می و پیش می رفتم. هر چه داد می گوش کر شده و نمی شنیدم. (علیخانی،1396 :143) بعد از و که آن ها می در جای جای می شود. ها و است که اند. در است از زخم که دلتنگ اش است و امیدی ندارد. دوم: پیش از این که به به کنش بپردازیم است به کلی بیاندازیم. چون طور که به آن شد، در می شود. است ای که محوریت آن را می دهد. و این شخصیت،عشق و آرزوی به است. در پنج بخش و یا دارد. هر با خاص رو می شود: بخش اول: عاشقی و قیام. هر دو در از دست می روند. می و از هیچ خبری بر و یا در دست نیست. این بخش از دست دادن و است. بخش دوم: از و همنشینی با ترک های و در و ای داشتن.(مشخصا منظورعملگی و چاه زدن و کاشتن است.). این بخش از یک جا نماندن است. بخش سوم: و دوزی و حسن شدن. این بخش مهم بخش است. او تصمیمی می که پیش رویش را تحت الشعاع خود می دهد. این از خود و تضاد حل و در به خودآرمانی ست. بخش چهارم: با قدم است. ازدواجی غیرمتعارف که سرانجام خوشایندی ندارد. این حسن از برقراری سازنده با است که به تبع آن، در با فرزند نیز به بن بست می انجامد. در قدم بار را حسن به می آورد. به در که را می کند سند را به نام بگیرد و به پدرش نداشته باشد. بخش پنجم: به است و لال شدن. این بخش در ندارد. با و تکذیب جعلیش، به می رود که فقط او و دارند. پنج بخش یاد در را به می گذارد. این است: ای در به سر می برد. ای در ها و با خاما. دوم در بخش شده است. اول حسن است که را می و و بعدی، است که می و که در آرزو می مانند. دوپارگی به و عشق را می کند. بخش تاریک و روشن که در درونی، سرنوشتش را به می برد. فهم که می کند می شخصیتش را کرد. این انتخاب(انتخاب و نگفتن خود واقعیش)، یکی از او را به می گذارد. از می بریم. به به طور مختصر با این می شویم. روانشناسی گرایانه را مطرح کرد. این روانشناس، از به کل کرد. او این در نظر که آن را معادل در نظر می گرفت. فرایند است.او این را در و شخص متجلی می دانست. بود طبق دو اصل هم و کار می کند.منظور از هم این است که در ای از می با بخشی از روان، یا ای از با کارکردی باشد. به طور شغلی هم ارز دل با بود و برعکس. اصل نیز می عناصری که تعادل هستند. در این اصل گر این است که رشد تحول یک جانبه به تعارض، تنش و منتهی می شود. حال آن که توزیع میی گردد. کلیدی او در با ایگو، شخصی، جمعی، کهن الگوها، نقاب، سایه، آنیما و آنیموس و خود است.(رایکمن،1393 :85-84). حسن مهاجر،طبق دو اصل این می شوند: این است که با از و پشت به اش و شدن به حسن فصل در رقم می خورد. این فصل جدید، و های متفاوتی را او می کند. هر چه قدر در به مردی و اهل کار و سر ها می قدر از اش و اصالتش دور می شود. هم حسن نمی به شود او در همیشگی با دو قطب مخالف وجودیش دارد. که خاماست و حسن که می با زنی دیگر(قدم بخیر) کند. این کشمکش های و عینیِ دوپاره، می شود و تنش در کند. این فشارها در ها و با می شود. از با هم است و از قدم است. از یک طرف می به و اش را دور هم جمع کند و را کند و از در فشک قدم می ماند. دو گانگی بین ها و های موجب می نه در حسن رضایت و نه بماند. برزخی بین این و آن بودن. نیز در کارآمد است.نقاب یا ماسک، پوششی است که خود حقیقی خود در برابر می کند. در ما با خود را در دید می دهیم. ها می همه و هم منفی باشند و هم و هم غیرعامدانه. هر وقت با در ارتباطیم از این پوشش می کنیم. این است که بر مطلوبی بگذاریم. شکل ها بستگی به نقش ها و و از ما دارد. است که هر فرد گاهی اوقات بر تا در تا حدودی از خود می کند. آن جا می که شخص با خود همانند کند و از برداشتن هراس باشد. محدود و در عصبیت های است(اسنودن،1388 :90-89). حسن است که به می زند. کرد و این را به می کند. ترس از شدن و به راستی اهل کجاست و از کجا است او را وادار می کند در چند دهه از با کند که از خود دور است. در در قصد با حسن از و در کند. اما رفته این را کرد.نگاه به که می به در سجل شود. اطلاعاتی که می دهد، به جز نام پدر است. اسم؟ حسن. مات نگاهش کردم. چی می گفتم. فکر الان است که لو بدهم کی هستم و ها بریزند سرم. پرسیدم جوابی نداشتم. ای که مرا داد: حاجی گفتند بنویسید مهاجر. نام پدر؟ علی. متولد؟ قزوین. بهم دهن کجی می کرد. قهقهه زد توی سرم. (علیخانی،1396 :226). در می را در وجه خودآرمانی، که می به و در و اش باشد. خود خلیلی است که زیر حسن است و است را کند و خودی که به می حسن است که با قدم می کند و فرزندانی و در می کند. های بعیدی از و ها می شود که تعارض و تنشی در باشد. را به دو نوع طبق جهت یابی می کند. این دو را و و دو نوع را گرا و گرا نامید. طبق او گرا و گرا این مشخصات را دارند: شان را، از اطراف به ذهن خود می آن ها مند به و خود بوده به از خود دارند. تحت است. و بوده، انزواطلب اند و مشغول اند. احتیاط می کنند... خلوت و فضای خصوصی هستند. در گرا، شان را می کند. به عینیت دارند. مند به و و تحت است. معاشرتی و صریح اند و های سازگار و همکار دارند. عمل و پیرامون خود هستند(اسنودن،1388 :138). که کوته نگری است اگر بخواهیم همه را در یکی از این دو گروه بدهیم. او که هیچ کس دقیقا در یکی از این دو نوع نمی و این است که در ما بیشتری دارد. در بحث خلیل-حسن، بر است. را می خواهید شد که ها و با بخش هم صبحتی های اوست. او آن قدر که در را می و با او حرف می زند، با که و حاضر هم نمی شود. حتی که در است تمنای و با او است. این بخش از او گراست؛ اما بخش او گراست. آن جا که اهل کار و تلاش است و های نیز دارد. بخش گرای در جهت تامین و با اهالی خود را می دهد. در در های و گرایی، یا با را نیز کرد و به تبع آن هشت نوع تیپ نیز داد: این حس فکر و هستند. فکر و از عقلانی و حس و هستند. اگر یکی از این کنش ها در فرد پیشتر آن وقت آن پیش و حتی می شود. بود و یکپارچه کسی است که از همه یاد شده کند. او بر این کاکرد، در تیپ های یک هشت جزیی که عبارتند از: گرا (این تیپ تحت است اما در او نه در های عینی. او دنباله رو عقایدش است اما نه در بلکه در درون)و گرا(این تیپ در و آرمان های را واپس می راند). گرا(به نظر زن ها این نوع تیپ هستند. ساکت و غیرقابل دسترسی اند که درکشان دشوار است. گرا خود را فاش نمی کند و نمی دهد) و تیپ گرا(این تیپ که و تحت هنجارهای و از آن ها ست. این تیپ روانی، بر های و و های عمومی می کنند). حسی گرا(این تیپ، اند و تحت امر حس که دارد. آن ها سخنان را می و تفاسیر و از آن می کنند) و حسی گرا (یونگ را این نوع تیپ می داند.این نوع تیپ گرا غایت و هدف او حس ها است. هر ای او نقش راهنمای ای را او بازی می کند. زودجوش و خوشحال و بالایی خوشگذرانی و لذت دارند)و گرا (در این نوع تیپ ها قوه شده است و امر شده که آن ها را از دور کند. از نظر نزدیکان خود اسرارآمیز است.در کچنین آسان نیست. او به راحتی نمی با برقرار کند)و گرا(دل این نوع تیپ بهربرداری از فرصت های است. این هر چیز و در شرف وقوعی را بو می کشد) (رایکمن،1393 :93). رمانِ از یاد شده و را در خود دارد. در فکر و قضاوت و در با و شغل و در با خیالیش با و آرزوهایش و اش. به تیپ این دو گانه ای از تیپ گرا و تیپ گراست. مهم در با و تیپ این است که او نتوانسته است مراحل رشد و تکامل را به طی کند. در این بخش و در با ذکر است.حضور های (ناهشیار) در پیگیری است. از های و و های آن شود: این ها بادوامی که فرد را به سمت دستیابی به مشوق های خاص برانگیخته می کنند. نیازی است که از فکر و و فرد استنباط می شود. منشا و از ترجیحات به دست از طریق و پذیری سرچشمه می گیرند. ناهشیار، امیال و فرد است. های این های بر مبنای های ما استوارند. که فرد در های الگوی از است. دیوید مک کللند های او شد بین می گویند می با واقعا می دارد.به این و و فرد تحت نیروهایی که حتی خود فرد های ناهشیار(مارشال ریو،1395 :250-249). بر که از های فرد و های آن شد، می بخش شده را در این بعد کرد. عشق و به مادری اش است که بادوام است و تا او را می کند. شکل این منطبق بر تحولات روی می دهد. چرا که اگر و او و اش نمی افتاد، و نیازهایش دستخوش می شد. که این عشق و است که خود را در و فراری خودخواسته به می گذارد. عشق لذت بخش و امیدوارکننده است و نیز از ترس و است.همان طور که در هستید، و اصلی،امیال و است. در را کم می ولی مستمر است. که در با به آن کرد های است. در ها از برخوردارند. که بعد از می این است و آغازی است نخواهد باشد: و های شان را انداخته و می دویدند . می آمد که می گفت: هرجا را دیدید امان ندهید! می کرد. دسته توی چاه می رفتند که من ومحمد و کنده بودیم. بود و بازنش از پول می تا توی چاه ها بروند. بند امده بود. یکی داد می زد: چاه ها خشک شده اند. می گفت: گفت چاه ها آب دارند. بود رو و باب که: به من دروغ گفتین. این چاه ها به آب نرسیدند. التماس می کرد: پول ها را برده. بعد همه شان های شان را برداشتد و رو به من که: بگیریدش! (علیخانی،1396 :209). بعد از این است که به می من نیستم. در یکی از از این بود که پول چاه کنی را و قصد نداشتند به پولی چون او را کوچک می دیدند و عدم خوب با برادرش اسماعیل. او در خوابش می دید که متهم به دزدی شده آن هم از جانب مادرش. این مکانیزم دفاعی است این که پشت سر اش را توجیه کند و سعی کند به آن ها و دل های شان به گم فکر کند. که در دکان دوز در می از ترس و ای که در می شود: کلید را در قفل صدا کرد و نور پاشید توی حجره. یک پا امد داخل؛ کفش به پا نداشت. پا بود. شلواری به پا نبود. پا پیش آمد. خوابیده همچنان. پا آمد سرم. کفش های نو را از زیر سرم برداشت. نشستم سر جایم. پا آمد جلوتر. پا شد. کفش ها گرفتند. پا روی سرشان. زورم نمی رسید کفش ها را بردارم. پا حشری بود انگار. کفش ها ترس کناری. پا قدرتمند که فرو برود در لنگه کفشی. کفش جیغ می زد. جیغ می زد. جیغ می زدم. (علیخانی،1396 :222). این در بعد می کند. و دشت و گاوها به می و پاهایی که هستند. اگر پا را نماد بدانیم و کفش را وسیله ای رفتن، می که در تردید دارد. می ترسد. کسی و کفش را ببرد. طور که در می بیند. در نظر کفش که زیر سر است کفش های است که دوز دوخته است که در ای از راه و پیش روی دارد. یکی از های اش است. بعد از کردنش به اش فکر می کند و نمی چه سرنوشتی بعد از او داشت: کبک را دراز بگیرند، کشیدند. سه تا زیر پای سه تا مرد. اول را کردم. سرش را آورد. بود. گفتم: کبک آوردم از رودبار. دومی سرش را کرد. بود. رو برگرداند. برگشتند سمت من. بود و و اسماعیل. با برافروخته کرد. سرش را برگرداند. شماتت بار می کرد. را به خواهرهایم برگردانم. بلندتر کرد: چیله! نداد. چیله! منم خلیل! سر کرد و گفت: پدر و را کشتند. نالید: پدر و را و جنازه اش را از ببریم. آمدم کبک را رها کنم که کسی از آن سمت کوه آمد که می گفت: کار همینه. این پدر و مادرتان را کشت. (علیخانی،1396 :254) در و را می بیند. از او رو بر می گردانند و با غضب به او می کنند. در بیداری این است که را ترک و را عوض است و در و او را نمی شناسند حتی با که او خود را می کند. این اول است. دوم خبر قتل پدر و است. سوم، قاتل است. در را و می دهد و می او و پدرتان را است. سه گزاره ای که در در و از و فکرهایش پدر و بعد از اوست. با همه تحت ها و زدن ها، منحصر به فرد دارد. سکوتش، حسن از به نیت برگشتن به مادریش و حتی کشاورزیش، به هیچ از های مکملش در شباهت ندارد. به بیانی او است پیشرو. می آورد: نخست: فردیتی ملاحظه دارد. با به در ای و در به پنج دهه پیش، او از او می سازد. در نظر در آن روزها و روستایی، ایجاب می کند که خود را در که به آن از نظر و و نزدیکی حفظ کند. همه این ها را که در او پشت سر می و می کند. دوم: به می که زدن مصونیت از خطری است که در حس می کند. از خود به شده و خود و نیز می شود. از این جهت نیز می شود. سوم: بحث و چگونگی در بر این است. پیش از به مصادیق کنش در این به از دیدگاه گیدنر ای خواهیم کرد. به طور کلی نظریات وی را می به بخش کرد: الف: و وجودی: که مربوط به کودکی است و با اریکسون آن را می نامد، دارد. را می که موجود منفرد را در نقل و انتقال ها در بحران ها و در حال و آکنده از خطرهای قوت قلب می و به پیش می برد. ب: به های و تخصصی: های را های کار فنی یا می که های وسیعی از و کنونی ما را می دهد. مثل پزشکی، معماری و غیره. به نظر وی ما از به و های در موقعیتی که از های مدرنیت جهانی شده ناگزیریم. یکی از معانی قضیه این است که هیچکس که از های در گزیند در توسط های تکه تکه می شود و یک نفر نمی همه یا کارهای خود را به طور مستقل دهد. به نظر زتومکا می به مقولات به نظم، دموکراسی، علم و نیز کند. ج: در شخصی: در تابع ضوابط تعهدات خویشاوندی در که در که به ناب در می وابسته به است که آن را به و طرف را جلب کرد. ناب است که معیارهای در آن باشد. ناب پاداشی به می آید که از نفس می گردد. در ناب چیز مطمئن و از پیش تعیین شده ای نیست. د: های در و مدرن: را از های می و است که محلی خویشاوندی، محلی، سنت و کیهان بر های پیش از حال در به های و نمادها و های کارشناسی جای این نوع را است. در به بی و در این بی اعتمادی، خود را در محیطی نو، اکتساب می کند. به بی در مناسبات آن زمان، او را به می کند. این با است که در دارد. به این معناست که او از طرف که است به لال می شود: کاش می شد مرا هم مثل او به کدخدای شهرستانات تحویل می دادند. چشم را که به کرمانجی گفت: لال بمان! سر دادم. گفت: اگر بخواهی بیاری فقط لال بمان! (علیخانی،1396 :259). در نیز او را به لال می کند: کنارم و مثل من دید که رفت به ای که نه من اش و نه خاما. رفت! عاقل بود. کاش بماند. می ماند. از کجا می دانی؟ چاره ای ندارد. گفت لال بمان. پس لال بمان. (علیخانی،1396 :260). در مرحله اول به به دو زن، می کند و در با بی به که بعد از این با آن ها رو می شود را خود فراهم می کند. به ارباب های و بزرگان کسب و ازدواج. اعتماد، به نوعی، می شود و شرایط و به فردیت است. پیش از این نهادها و مسئول اعتمادسازی به در و که به ریش سفیدان و مذهب متصل بود. اما در امروزی، خود را از دست است و در پی اعتمادهای است. چهارم: در بر است. در این مرحله، با را به می او لب به سخن می گشاید. بعد از او لال می شود. در این جا نیز با حسن به رو هستیم. در به زدن و جعلیش است و نیز زندگیش؛ که در نوع خود هر دو را می دهند. ها در گوهره است. های نیز به مدد ترسیم شده است. یک نقش اصلی(ایجاد ارتباط)و سه نقش فرعی(تکیه گاه و نفس و هنری)دارد...دومین نقش گاه در خور و اهمیت است که می آن را هم سنگ نقش دانست. الف: پیش از هر چیز جماعتی به کار می رود...نخستین و نقش است بشر در ناگزیر است که اش را به منتقل کند . متقابلا را دریابد و این ابزاری تر و در عین حال تر و کارآمدتر از در اختیار ندارد. ب: گاه بر این که به کار می رود ابزار منطقی نیز هست که اگر ذهن در نگیرد جای شک است که نام بر آن نهاد.قدر مسلم این است که هر فکر حتی در و خاموشی به مدد می گیرد. ج: نفس در از را های عاطفی و خود و نه لزوما به با به کار می برد و در این به شنوندگان ی نمی کند به از ایشان و حتی تفاهم گویی که در با خود سخن می گوید. د: در که آن را می نقش نیز نامید. چون در نقش خود را هرچه سریع تر و تر دهد گوینده به خود و حتی به درستی و قدر که مقصود او فورا شود کافی است.اما در بعضی خاصه در که رفع نیازمستقیم و مبرمی در نباشد،گوینده به تزیین ی خود می (نجفی،1378 :34تا38). مطلبی که شد، را مد نظر اما می نام شده را به نوشتار، مکتوب بدهند. در در وجه خود به عمل است. این وجه بر در اثر برتری دارد. آن است. بر القای و جمله ها و از های که بر و می قصد خود را به کند نه خاما. در به مدد زبانی است با حجم بالایش خوش خوان باشد. گرچه به نگارنده می کم حجم تر باشد. به مدد و های خاص به شده است. به طور در فصل اول مرگ فرستاده خالد آقا این طور می شود: به نیمه خط میدان ایل و ها بود که تیراندازی و شد. سوار را بودند. مرد ایل زیگزاگی می تاخت و از می کرد اما از نمی کرد. خیلی بود به صف قزاقان برسد که ها اسب را گیر و مرد ایل تا شد هل اش به عقب و مرد ایل ایستاد. هی راستش به عقب افتاد. هی چپ اش عقب افتاد. شکمش تا شد. سرش و زانوانش قلم و بر خاک (علیخانی،1396 :55) که در بحث می گنجد است. به نظر می رسد کلمه ها و های با سطح و او ندارد. در مواقع نیز بیش از ها با ها و ها، را به نفس کشانده است. او مهم از های او می شود. به این که به تکرار است. ممکن است شود به طور جاهایی که در با می ابراز که به او و با او از و دره و چشمه و... کند اما یکی از خصوصیات شاعرانگی اش است که حتی اگر بگوییم از است با او در نوجوانی و اش که است که ندارد، هماهنگی ندارد. به نظر می رسد این است که در کام می نه خود راوی. در از های کرد و ترک است که را با شده از ذهن رو می کند. هرچند این است و به مدد های خوبش در این که یکی از بی حوصلگی و شتاب را تا چهارصد چند ای بکشاند، باز هم جای است که چگونه می نوشت که همزمان های ترک و کرد هم را بدانند و همصحبت و با هیچ چالشی از سمت یادگیرندگان زبان، رو نشود. در در که خود را در و جلوه گر می کنند. به است و یکی از نقاط قوت از و به می گیرد. عامیانه، را می کند و با به این نوع شناختی، دست به می زند. علی در سبز مار می این باشد. او را در که مثل چوب خشک است می و می شود ماری است: خب تو که ترسیدی، می زدی می کشتی. سبز مار بود. خب سبز مار یا سیاه مار. مار ماره خا. سیدِ مار بود. ترس داشت؟ ات بند می آمد. آقامار بود. (علیخانی،1396 :288). در علی به به مقدس سبز مار(باور عامیانه)، او بود (ارزیابی شناختی)و در مقابلش بی بود(کنشگری). در فصل های ها و شعرها و را که بارزی از به می آیند. که می کند و از محبت بین زن و مرد در 84، نو سال در 115، به چهارشنبه سوری در 116، دوم که می دهد مان به که می در صفحه119، و بعد از در 160 و 161 توصیه دوز با کفش نو پای چپ را در دستشویی تا کفش کار در 225، انداختن چوب بر و باوری که بر اگر چوب را دست کسی دعوا می شود در صفحه293 و بسم الله گفتن پیش از ریختن آب جوش در صفحه433. را از جهتی به و اند.فرهنگ را همه وسایل و ابزارهای و به دست بشر از ماده ساخته می شود و ها و فرایندهای و ساز می و را ها،دیده ها و باورها،اندیشه ها و فن ها،یعنی و سنت ها،علوم و فلسفه و و هنر همه فراورده های انسان. همه سازمایه های و است که فرد در آن زاده و پرورده می شود و از این راه دارای آن می شود که در می نامیم.از این راه به فرد ارزانی می شود که نام اش است و این کل گرایش های او را به او می بخشد...(آشوری،1380 :121). با به که از شد، می کرد در یا غیرمادی، بخش در و های به می آید. در سه زن، نقش و ای در دارند: و قدم همسرش. به مادر، زنی است و استوار. زنی است که نقل قول در فصل دوم 64 به گوشزد می کند که چقدر به دارد. به زن ها خاص دارد. او به نیم تاج در و قدم در ورودش به فشک و که با این مطلب است. در فصل های و در فصل های یاد و نامی از او می ماند. در مهم و عشق است. که شده و در شکل و در این است که به او می بخشد. زنی است که را نمی و در عین قدرتی که در نزد خود را و بنده می داند. در است. که اما فراموش است. از منظری سنگ صبور لحظات است و در مواقعی که او سرخوردگی می کند به او شهامت می بخشد: به من قول بده مثل کوه ها باشی. من هم نتوانستم بمانم. شدم حسن. من چطور کوه بمانم؟ تو کوهی و این بادها و سیلاب ها فقط ازت می گذرند. این ها شعر است. من فقط به کوه تو دارم. (علیخانی،1396 :329). قدم و او در حسن با اثربخشی و است. از او پشیمان است اما او را متقاعد می کند: کرد را کرد تا آخرش می ماند. (علیخانی،1396 :336). قدم نمی در نقش همسری آن که نقش کند و ذهن و جسم را مال خود کند. در بخش نهایی که حرف بر سر هاست، قدم به پیشنهادی می دهد که را سرخورده و کلافه می کند: که شنیدم. سر چرخاندم بینم می کنم یا نه. قدم و گوشه پیش بام و حرف می زدند. قدم به پشت سرش و اتاقی که من درش کرد و گفت: مآره جان! فریدون! تی سر قربان! زودتر برو به اسم بزن! داد: آجان پس چی؟ اونی نی. خودت برو. یک از داخل، قلبم را سوزن می زد. یک جور غریبه گی. یک جور دور بودن. یک جور فاصله. یا هر اسم دیگری. (علیخانی،1396 :413). بعد از این ماجراست که قصد می کند ای اش و بعد قصه اش را حسن بگوید. ضربه ای که قدم به او زد، درد سال های و از و نرسیدن به را در او به یکباره کرد. نخست: است ای که بیش از هر چیز بر دارد. دوم: از سه مند مند و از های عشق در های غیرعاشقانه برخوردار است. سوم: های بر دو و است. چهارم: است که با و قصد اذهان کرد را از بحث گری منحرف کند. پنجم: در می شود. ششم: از است که دارد. تیپ او ترکیبی از تیپ گرا و گراست. هفتم: پنج بخش که گویای دو است. ای از در به سر می برد و ای در و با خاما. هشتم: و و به شده با دارند. به جهت دچار تضادهای و تنش و است. نهم: یکی از عدم به خودآرمانیش، های و یا که با دو عشق و در آمیخته شده است. دهم: های از و او دارد. یازدهم: به حسن نوع اعتمادش، مدتش، افشاگریش در عمرش، است. دوازدهم: در به از پس های و شفاف برآمده است و در بخش خود عمل است. سیزدهم: می کم حجم تر باشد. چهاردهم: با و ندارد. مخصوصا آن قسمت که با های ادبی(تشبیه و استعاره)آرایش شده است. در در کام می چرخد. پانزدهم: که و خود را در و می دهند، در بخش غیرمادی را به می کند. شانزدهم: سه زن در رمان(دایه و و قدم بخیر) به های نقش می که نقش قدم از نقش دو زن است. نام کتاب: نام نویسنده: علیخانی نام ناشر: و نوبت چاپ: 1396 اول تعداد صفحه: 448 ص. قیمت پشت جلد: 33000تومان. کتابنامه علیخانی، یوسف(1396). تهران: آموت. رایکمن، ریچارد(1393). های مهرداد فیروزبخت. تهران: ارس باران. اسنودن، روت (1388). خودآموز نورالدین رحمانیان، تهران: آشیان. جهانبگلو، رامین. (1384) در تهران: نشر . آشوری،داریوش(1380)فرهنگ،تهران: نگاه. نجفی،ابوالحسن(1378)مبانی و آن در فارسی،تهران: نیلوفر. گیدنز، آنتونی(1377). پیامدهای مدرنیت، محسن ثلاثی، تهران: مرکز.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 4

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
تنها هنری که در ایران به شدت مدرن شده شعر است

تنها هنری که در ایران به شدت مدرن شده شعر است


خبرگزاری (ایبنا)- مطهره میرشکاری: و است که به اش معروف است. از این تاکنون چهار شعر با نام های ، پله ها را مواظب باش مرضیه ، و دو نفره و با نام کافه فراموشی چاپ شده است که در این شعر های در سال 1388 جزو نهایی شعر و شعر هم جزو است. با این و گفت ایم که در می خوانید. بسیاری معتقدند مهمترین شعر سپید با شعر کلاسیک این است که به سبک و فرم با فاصله و درآن معنا از می نظر شما در این باره است که در شعر این ها و آن نظم که در شعر و می شد که های و در و کند را ولی در یک سری های و می هم در و هم در و های خود یک نظم را با این حساب همان طور که شما گفتید محتوای شعر می مهم که شعر ما از دغدغه های خاص خودمان و یک دیگری از جامعه، و مسائل در شعر نمود باشد،کمک می کند که شعر غنی تری باشیم. اگر بخواهم متمایزی شعر که خود را از شعرهای جدا تجربه کهنی است که و به هر حال در دنیای که شده است. شعر ما از این نظر دارای های چون برپایه یک طولانی ایستاده و آن ریشه ها را هم از نظر زبانی و هم از نظرمحتوایی و مفاهیم در درونمایه هم شعر نو در مقایسه با هنرهای این و را که از پس آن و را در به این که که در به شدت شده شعر است و شعر نو هم می آن باشد. می دهد که در دهه با عدم به شعر رو به نظر شما چرا از شعر کم این است که من را فکر می کنم که به شعر شده و اش هم این است که هم و هم های شده است و در شعر و پخش می که اگر در که در و این می می که بخش از آن را به است که من فکر نمی کنم این باشد. ولی اگر این همه می شود از آن طرف کم می ضمن شعر به و در می شود و آن نیست که بخریم، این می علت آن ولی به شعر کمتری اند، فکر نمی کنم باشد. شما کارتان را با شعر اید و دو شعر در دو و نامزد هم شده اید که این خود بیانگر ارزش بالای کار شما در شعر است و در به هم گریزی زده اید که با هم شده با این تفاسیر وجه نویسندگی با شما متفاوتی است. من قبل از بنویسم _اگرچه از هم می نوشتم ولی هیچ وقت آن ها را نمی کردم_ شعر و بودم که آن جایگاه از همه هنرها بود، الان هم کمابیش را اما فکر می کنم که حرف ها را فقط در آن نمی شود کرد. به نظر من یک یا یا یک به طور کلی یک می به یک یا سوژه ای بپردازد کند که از چه ابزار و قالبی استفاده چون را می توانید در شعر اجرا را در و را است در یک نامه با فیلمنامه یا حتی یک مقاله بتوان روی آن کار کرد؛ این است که هر از این ها ها و - چون که من ام، شاعرانه نبوده و یا فانتزی یا جدی اند- این است که فکر می کنم در عین بین این ارتباطاتی هر های خاص خود را که می به آن ها پرداخت. اصولا و شعر را دو حوزه جداگانه یا در پیوند با یکدیگر می تصمیم ندارم را یک کلی به هر حال یک مهم حتی آن شخصی هم که دلنوشته می نویسد هم در واقع به امر روی آورده است. در ذات ها و که در هر ای می آن را جست وجو کرد، نمی توانم کنم که با شعر متفاوت است ولی می گویم که هر از این ها ها و که است به چیزها در شعر و به در پرداخت. خودتان را می دانید یا نویسنده؟ چون های شعر بیشتری ام و با شعر ام، وجه ام غلبه ولی به شخصه را هم دارم، به آن می پردازم، می نویسم و آن را دارم. و به طور کلی را از با و چگونه می با کما بیش اگرچه زمانی که نویسندگان و یک و برجسته حتی در دنیا هم این طور به می آیند که یک بدرخشند و یک قرن نفر اول باشند. فکر می در حال تغییر، وقایع و اتفاقات است که این تاثیر را روی گذاشته است. ما روی فروش، روی و با به دست مخاطب برسند مسئله داریم، چون ما با یک سری افراد هستیم که فعالیت های تبلیغاتی ای و با آن قدرت رسانه ای و ارتباطی که و با شلوغ کاری، می توانند اندک ها و بعضا های با شان را به شکل ای به بگذارند؛ از طرفی نویسند ها و داریم که اما این امکانات را ندارند یا به هر حال دست به این کارها نمی زنند و به این گروه ها، ارتباطات و بده وبستان ها نمی در نتیجه است کارشان دیده شود. من فکر می کنم زمان بگذرد تا آن با و ناب تر را کند و به آن روی بیاورد، اما نشر فکر می کنم نامناسبی هم از سوی ناشران و هم از سوی مخاطبان که است یک روی آن کار شود و سر و سامانی کند. کار جدیدی هم اگر در دست نگارش یا چاپ دارید هم بفرمایید. در نشر روزنه به اسم زیبایی ات به وقت محلی است که مجوز آن از ارشاد آمده و تا شد. یک هم با عنوان سال مرگ دخترم نهال است که انتشارات کوله پشتی آن را در دست چاپ و احتمالا تا نمایشگاه آماده شد. در اگر نکته یا صحبتی دارید، بفرمایید. من به است. اولا فکر می کنم می نقش در و تلطیف آن، بهبود و در انسان های بهتری باشد. دوم نگاهم است به آدم های می و شعر در این است هم که کتابشان مورد قرار نمی گیرد یا کم می رود، مدام به آشفتگی های بپردازند ولی به نظر من این ها همه پیشرفت و کشور است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 4 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 5
تعداد بازدید : 3

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
حضرت زهراء(س) نقاب از چهره منافقین برداشت/فساد زیبنده نظام اسلامی و سازمان اداری کشور نیست

حضرت زهراء(س) نقاب از چهره منافقین برداشت/فساد زیبنده نظام اسلامی و سازمان اداری کشور نیست


شبستان: رضا(ع) گفت: زهراء(س) در بعد از رسول(ص) سعی را از نفاق کنار بزنند.امروز تمدنی به نام اسلام توسط پیامبر اکرم(ص) شکل گرفته است که در مقابل همه تمدن‌ها ایستاده است.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 5 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 3
تعداد بازدید : 8

منبع خبر : خبرگزاری شبستان
موضوع : کل اخبار
کاهش رونق بازار شعر پدیده‌ای جهانی است

کاهش رونق بازار شعر پدیده‌ای جهانی است


خبرگزاری (ایبنا)-شهاب دارابیان: این یکی از محسوس های شعر، از شده در این است. مشکلی که بخش عمده آن به های شعر توسط می بخش توجهی از به اطلاعات کم در شعر از های شعر می و به جز در و چند شهر بزرگ، به های شعر شده را کنید؛ در راستا به گفت وگو با علی عبداللهی و مترجم پرداختیم تا نظر او را بی رونق های شعر بدانیم. های شعر و از های شعر می کنند. به نظر شما منشا وضعیتی این روزهای های شعر در بخش کمی و این است که از های گزینش می و تر می به آن اعتماد کند. با این حال های شعر و سازی ها شده تا های شعر نیز تا حد تحت تاثیر این اتفاقات و ما آن باشیم که این بخش نیز تر از شود. به من عوامل در این بین دخیل که یکی از مهم ترین آن، و پخش با شعر پخش را نمی آن را به کند و از هم را نمی گیرد. حال اگر هم را و بعد نتواند آن را کند، در خاک خواهد خورد. در مجموع و با همه این که کم شدن از های شعر مختص و یک پدیده است و این ترجیح می که مجموعه و بخوانند. چرا گرایش جهان به این سمت رفته این به سخن استعاری نیستند و به کلام که به تفکر کمتری می روند، همه این ها دست به دست هم اند تا به شعر نروند و خود را محدود به و کنند. در واقع این شعر قشر محدودی از هستند. در که از شعر پایین چرا روزافزون شاعران هستیم؟ در همه شاعرند مگر خلافش شود که در مواقع نیز خلاف نمی شود! از روزگار قدیم تا به شعر در رواج است و شده تا همه ای به شدن باشند. از ساختار به است که شعر در آن تر از به در طول این به شعر و اند. بد ای به چند دهه و که شعر در به می شد اما در دهه 70 کمی شد و بودیم. این خود را طی کرد و با های این شد، به که با و همه شعر و دست به زدند. این کمی شعر می اما شعر می این به آن که در شعر و کم است. این از های شعر که یکی از است که شده خواننده سخت تر بتواند کند و به سراغ برود. به شما راه شدن آسان نشده در سال شعر می نوشت و بعد از شعرش نقد بزرگان می گرفت و در چند نشریه چاپ می شد، ناشر تازه به دیدن اثرش می شد و را بررسی می کرد اما همه چیز شده است و معیارهای افرادی که حتی از شکم زن و بچه شان می زنند و یک پولی جور می تا چاپ کنند. اما این در کم شده است و شما با پرداخت 2 الی 3 میلیون تومان می توانید شعر چاپ کنید. را می شناسم که 20 سال و را نشناخته و شناختی از غرب نیز اما شعر است. در هم از های شعر شود. ریشه ای زیاد است در حال ما از است که این یک مشکل است و آن فکری کرد. بعضی معتقدند مقصر اینکه در ها شعر نظر شما خیر. یکی دیگر از کم های شعر بحث پخش اگر از خارج دسترسی مان تقریبا به های شعر قطع می شود و می مان را در کنیم. در یک سال پنج شعر می شود چرا ریسک کند و این ها را کند تا از پنج های 20 به رود. درست به خاطرم هست که در دهه 70 یک فرد مند به شعر می توانست های شده در آن سال را با قیمت کند اما به راستی می توان پنج شعر خرید؟ با به صحبت های شما من می گیرم که یکی از تشخیص شعر خوب از شعر بد است. در این بین می توانند به این پاسخ دهند. به نظر شما در حال ما وظیفه ای را به درستی می دهند؟ در ما ادبی، به خصوص کم است و از همه ها را نیز پوشش نمی دهد؛ به معمولا بعد از اتمام های ایجاد می شود و حتی این ها به توهین به ختم می شود. به عبارت تر شعری، با چاپ شده در یک سال نیست. ما موضوعی یا تخصصی در شعر کم داریم و از با عمومی می شوند. از جوایزی که می شود نیز استانداردهای را و نتوانسته اند در ما به یک برند تبدیل شوند. همه این مسائل دست به دست هم است تا هر ای که می شود انتقاد گیرد. این همه می که شاهکار خلق اند و به ها بوده است. ما به این که به بالای امکان دیده شدن همه از این رو در نوبل هم های متعددی می شود و اثر را عده ای از ندارند؛ چراکه در نهایت خود را نیز در اثر دخالت می و براساس آن ها یک نفر برنده می شود. با همه این واقعی هیچ وقت شعر نمی گوید ما به این دل خوش و هدف ما های خوب به مخاطبان باشد. دولتی محدودیت های خاص را و سلایق را نمی از خصوصی نیز نمی مبلغ را به بدهند و نیز حواشی خاص را دارند. به در این رخ نمی دهد. نقد به چه میزان به این کمک که همه شعر خوب بگویند و اگر ما به شعر دقت متوجه می که در هر ای شعرها و های داشتند اما این را نیز بپذیریم که های بد و شعرهای نیز در هر ای اند که ما با استفاده از نقد آن را از هم جدا کنیم. این ها های در شعر دارند؛ اما جای در این ها خالی است. ها ای را در نظر نمی گیرند و که های شده را کند و آن را به در اختیار دهد. سئوال من از دوستان ای این است که تا چه زمانی به ها کار کنند؟ ها که کار از یک کار سرسری به شان تحویل می در اثر آن نقد یا پژوهش نمی شود. به چه دیدگاهی در های ما شکل گرفته در و به نمی کنیم، نیز رخ نمی دهد. به این نیز کرد که نقد در ما چندانی ندارد. به من خواندن نقد از دوران دبستان به فرد آموزش شود. در آلمان در کنار آمدن یک شعر یا از نویسنده ای معاصر، نقدی نیز آن اثر در صفحه بعد است که بچه ها را با تحلیل می کند تا لایه ها را کشف اما ما را در نداریم به نقد نمی شود. به نظر شما پول و یعنی ما از نظر علمی نقد را داریم؟ حرف شما را تا حدودی دارم. از اما اتفاقی را ما مشاهده می کنیم. حتی از ما یک خارجی نمی دانند تا شعر را کنند. به این می رسیم که این یک معیوب است. در فضای فعلی یک آشفتگی در شعر هستیم به رخ نمی دهد. با همه این به نظر من شعر حرف های دارد.
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 6 روز پیش
بازنشر شده توسط : - 0net
لینک ثابت خبر :
امتیاز از 1 تا 5 : 4
تعداد بازدید : 8

منبع خبر : خبرگزاری کتاب ایران
موضوع : کل اخبار
انقلاب فرهنگی و انقلابیون پشیمان!

انقلاب فرهنگی و انقلابیون پشیمان!


در دم انتظارات از در های به ی در سطوح و نخبه بود. آن چه در سطح ها داشت، ی و تربیتی ناکارآمد و ی در یک ی های متعدد به ویژه ی های ریز و درشت بی با مبانی ساز بود. در که و ای از به و یا در و... دست می از ی می کرد. بر این، وقت ها با اتکا به لیبرالیسم حاکم بر موقت، خود را موظف می دیدند که امکانات را در تبلیغات که گاه در نقاط در برابر ایستاده بودند. & محمد ملکی& ، رییس وقت ـ به گفته ی خودش ـ پیشنهاد بود که های یکی از های این به در های شود. در امام(ره) خود را از ها که و های به سوی در های را بودند. این در آن حد که در سال 1359 کردند: & در های به آید تا که در با شرق یا غرب اند و شود.& در 29 فروردین 1359 و ها با حمله به و ضرب و شتم مسلمان، را در دست گرفتند. 3 روز به آن ها مهلت داد تا ها و ستادهای عملیاتی خود را از ها خارج کنند. به مقابله با ها به راه پیمایی و در روز دوم 1359 در حالی که به سلاح گرم و سرد موفق به شکست آن ها و ها را تصرف و به این تا 27 آذر 1361، ها تعطیل بود. در این مدت وظیفه ی بررسی و تحقیق و برنامه ریزی جهت تغییر محتوا و را بر عهده داشت. عمده این تجدید نظر در و ساختار ها و ساختن آن با نیازهای و سیاسی، اقتصادی و از به شرق و غرب و نیز ی ها از به و ها و به طور کلی از اما ای که آن است که در این طیف از با و که آن ها به این خود ندادند. یکی از که در دهه ی دوم و سوم خود با آن رو به رو از ها که از آن ها تحت & پشیمان& یاد کرد. این که بیش با یک دهه از و ی شده و در حل شدند. های گر آن است که این بیش تر به به دوم و طیف هستند. به این را در سه و می نمود. در این به از این ها نماییم. در و ی امت در به طیف حزب و خط امام(ره) راه حلی امام(ره) داشتند. می را در و در نیز بحث در این داشت. در آن مقطع مسأله ی ی و و مناسب آن به دغدغه ی طیف خاصی از بدل شده به طوری که می گفت در این دو رویکرد کلی در داشت. در تهران، انجمن علم و به محوریت مثل دکتر & نژاد& را در پاک ها از های و غیرمسلح در حال جدال با آغاز کردند. سپس ها یکی پس از به خط امامی درآمد. این اقدام ها گاه به واکنش ی ها ای خونین می یافت. از آن که که بیش از یک سال شاهد های هرج و مرج ی های پرادعا و دور از های ملت به طور وارد صحنه شوند اما طیف که بیش تر شامل در ی آمریکا می شد با این نبود. & ابراهیم اصغرزاده& این گرایش را این گونه روایت می کند: & ما طرف دار های چپ و هم و آن را در جهت تفرقه می دانستیم.& [1] که اگر چه های چپ در آن با تجمع در ی شعار حمایت از خط و لزوم تشکیل & ی متحد خلق& را سر می دادند، اما مطابق با نیاز آمریکا، در مناطق غربی به کار پشتیبانی از تحرکات تجزیه مشغول بودند. هم می گوید: & از جنس و پاک و از نظر ما یک انحرافی بود.& [2] و این درحالی است که به تبعیت از امام(ره) صورت که در بخشی از آن آمده بود: & در های به آید تا که در با شرق یا غرب اند و شود.& آن نیز از پذیرش این که بنیان گذار کسی جز امام(ره) است، پرهیز دارند و آن را به مثل علم و و و مانند نسبت می اما از این هم ندارند که اذعان کنند: & را به نوعی (؟) تأیید بودند. حتی به مرور ما هم خودمان را با وفق دادیم و مخالفت نکردیم.& با این حال در تخطئه ی و هم فکرانش در می گویند: & آن ها مولود که اصالتاً برآمده از یک نگاه سنتی بود و جدی کمونیسم؛ که قبل از چپ ها را نجس می و معت